«Με εξοργίζει που δεν μπορώ να…»: Το μοναδικό πράγμα που δεν μπορεί να κάνει ο Δημήτρης Σταρόβας μετά το εγκεφαλικό – Το αποκάλυψε 1η φορά

Δημήτρης Σταρόβας: Η δύσκολη διαδρομή μετά το εγκεφαλικό

Ο Δημήτρης Σταρόβας μίλησε ανοιχτά για τις μεγάλες προκλήσεις που αντιμετώπισε μετά το εγκεφαλικό επεισόδιο που υπέστη το 2024, αποκαλύπτοντας πόσο βαθιά επηρέασε την καθημερινότητά του, την καλλιτεχνική του έκφραση αλλά και την ψυχολογία του.

Η απώλεια ρυθμού και ο θυμός

Καλεσμένος το βράδυ του Σαββάτου 17 Ιανουαρίου στην εκπομπή Αστερόσκονη, ο καλλιτέχνης αναφέρθηκε στη δυσκολία που αντιμετώπισε στο τραγούδι μετά το εγκεφαλικό, κάτι που του προκάλεσε έντονο εκνευρισμό.

Όπως εξομολογήθηκε, λίγες ημέρες μετά το αρχικό σοκ της ομιλίας, διαπίστωσε πως είχε χάσει τον ρυθμό του, γεγονός που τον εξόργισε.

«Με εξοργίζει ότι δεν μπορώ να τραγουδήσω, δυσκολεύομαι πολύ. Πέρα από το σοκ της ομιλίας, διαπίστωσα ότι δεν είχα ρυθμό», ανέφερε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας με αυτοσαρκασμό πως, παρά τις δυσκολίες, συνεχίζει να παίζει στο θέατρο, με τις παραστάσεις να έχουν προσαρμοστεί πάνω του.

Οι πρώτες ημέρες στο νοσοκομείο

Ιδιαίτερα συγκινητική ήταν η περιγραφή των πρώτων εβδομάδων μετά το εγκεφαλικό. Ο Δημήτρης Σταρόβας μίλησε για το σοκ και την αίσθηση αποπροσανατολισμού που βίωνε καθημερινά, τόσο στο νοσοκομείο όσο και στο κέντρο αποκατάστασης.

«Ξυπνούσα και έλεγα: “Τι εφιάλτη είδα, ότι έπαθα εγκεφαλικό και με πήγαν στο Τζάνειο”», περιέγραψε, τονίζοντας πόσο δύσκολο ήταν να συνειδητοποιήσει ότι η κατάσταση δεν ήταν όνειρο αλλά πραγματικότητα.

Το χιούμορ ως σωσίβιο ζωής

Παρά τις δυσκολίες, ο καλλιτέχνης τόνισε πως το χιούμορ παραμένει βασικό του όπλο. Όπως δήλωσε, το χρησιμοποιεί ως μηχανισμό άμυνας και ψυχικής επιβίωσης, ειδικά σε περιόδους που η αδυναμία έκφρασης τον δοκίμασε έντονα.

«Το χιούμορ είναι η δικλείδα ασφαλείας μου. Μέσα από αυτό έχω ξεπεράσει πολύ δύσκολα πράγματα», είπε, υπογραμμίζοντας ότι η στάση ζωής του τον βοήθησε να σταθεί ξανά στα πόδια του.

Η μαρτυρία του Δημήτρη Σταρόβα αποτυπώνει με ειλικρίνεια τον αγώνα της αποκατάστασης, αλλά και τη δύναμη ψυχής ενός ανθρώπου που συνεχίζει να δημιουργεί, παρά τις αντιξοότητες.

Πηγή