ΓΚΕΙ ΜΑΚΕΛΕΙΟ ΣΤΗΝ ΜΕΣΣΗΝΙΑ – ΜΑΘΕΥΤΗΚΕ ΟΛΗ Η ΑΛΗΘΕΙΑ – ΤΟΥΣ ΕΦΑΓΕ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΔΥΟ ΑΠΟ…

Ο φάκελος του διπλού φονικού στη Φοινικούντα βαθαίνει, καθώς οι συμπληρωματικές καταθέσεις των δύο 22χρονων προσωρινά κρατουμένων προσθέτουν νέα κομμάτια σε ένα παζλ γεμάτο φόβο, αντιφάσεις και σκιές. Όσα υποστηρίζουν πλέον, μετά τις νέες συλλήψεις, διαφοροποιούν ουσιαστικά την αρχική εικόνα της υπόθεσης και δημιουργούν σοβαρά ερωτήματα για τον πραγματικό σχεδιασμό και τους ρόλους.

Ανατροπή στις καταθέσεις και φόβος ως κίνητρο σιωπής

Οι δύο νεαροί είχαν αρχικά παρουσιάσει τους εαυτούς τους ως συνεργούς, μεταφέροντας την ευθύνη ο ένας στον άλλον. Πλέον, όμως, επανέρχονται με νέες αφηγήσεις. Σύμφωνα με το MEGA, ο Χ.Τ., που στην αρχή εμφανιζόταν ως θύμα σεξουαλικής κακοποίησης και δευτερεύων συνεργός, θεωρείται τώρα από τις Αρχές ο φυσικός αυτουργός. Ο ίδιος ανασκευάζει πλήρως την πρώτη του εκδοχή, αποδίδοντάς την στον φόβο.

«Όταν παραδόθηκα είπα μια ιστορία που δεν ισχύει. Ήταν προϊόν φόβου. Τον επιχειρηματία στον οποίο δούλευα τον γνωρίζω από τα 14 μου. Θυμάμαι τα μηνύματα που του έστελνα, αλλά δεν μπορώ να σας πω αν τον φοβόμουν ή αν μου είχε φερθεί ποτέ εκδικητικά. Δεν θέλω να σας πω αν τον φοβάμαι ακόμη και σήμερα».

Η αναφορά αυτή σκιαγραφεί μια σχέση έντονης επιρροής, χωρίς όμως ο κατηγορούμενος να προχωρά σε σαφή καταγγελία, διατηρώντας τη στάση επιφυλακτικότητας που διατρέχει όλη την απολογία του.

Η μοιραία νύχτα στο κάμπινγκ και οι πυροβολισμοί

Υπό το βάρος του φόβου, ο 22χρονος παραδέχεται πλέον ότι εκείνος μπήκε στο κάμπινγκ, περιγράφοντας ωστόσο αποσπασματικά τα γεγονότα μέσα στη ρεσεψιόν και «φωτογραφίζοντας» τον ανιψιό ως τον εκτελεστή.

«Όταν φτάσαμε στο κάμπινγκ έγινε μια κλήση προς τον αριθμό 69***** αλλά φοβάμαι να σας πω περισσότερα. Ξεκίνησα να περπατάω στο πλακόστρωτο, είδα από μακριά τη ρεσεψιόν και τότε άκουσα πυροβολισμούς. Στην αρχή δύο με τρεις και μετά άλλους τρεις. Πάγωσα και άρχισα να τρέχω προς τα πίσω. Δεν είδα κανέναν να τρέχει. Άκουσα μόνο στο τέλος κάποιον να φωνάζει βοήθεια. Δεν θα σας πω αν η φωνή ήταν γνώριμη».

Η περιγραφή αυτή αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο συμμετοχής περισσότερων προσώπων, χωρίς όμως να κατονομάζονται ευθέως.

Διαφυγή, τηλέφωνα και η θήκη κιθάρας

Σημαντικά ερωτήματα παραμένουν αναπάντητα, καθώς ο κατηγορούμενος αρνείται να δώσει λεπτομέρειες για τη διαφυγή του, τις τηλεφωνικές κλήσεις σε «πακιστανικά» τηλέφωνα και τη μυστηριώδη θήκη κιθάρας, η οποία θεωρείται κομβικό στοιχείο της έρευνας.

«Φοβάμαι να σας πω γιατί κατέβηκα από το σκούτερ και δεν συνέχισα με τον φίλο μου. Περπάτησα μέχρι την Καλαμάτα χωρίς GPS. Δεν θα απαντήσω ούτε για την κλήση στις 20:21. Το βράδυ το πέρασα στα βουνά. Άλλαξα ρούχα γύρω στις 06:00 το πρωί, επειδή είχαν βραχεί από την καταιγίδα. Τη θήκη κιθάρας την πέταξα σε κάποιον γκρεμό. Φοβάμαι να σας πω αν ο ανιψιός με μετέφερε στα ΚΤΕΛ Καλαμάτας».

Η επιμονή του να επικαλείται φόβο ενισχύει τις υποψίες των Αρχών ότι υπάρχουν πρόσωπα και γεγονότα που δεν έχουν ακόμη αποκαλυφθεί.

Ο δεύτερος 22χρονος και ο ισχυρισμός περί οργανωμένου σχεδίου

Από την πλευρά του, ο δεύτερος 22χρονος, που αρχικά παρουσιαζόταν ως εκτελεστής αλλά πλέον εμφανίζεται με βοηθητικό ρόλο, μεταφέρει το βάρος του σχεδιασμού αλλού.

«Πιστεύω ότι ο ανιψιός μαζί με τον εργοδότη και τον συνέταιρο οργάνωσαν τα πάντα και έπεισαν τον Χ.Τ., που είχε ανάγκη από χρήματα. Το όπλο θεωρώ ότι το παρέλαβε σε κάποια από τις στάσεις, χωρίς όμως να έχω αποδείξεις».

Την ίδια στιγμή, ανιψιός και εργοδότης αρνούνται κατηγορηματικά κάθε εμπλοκή.

Η επιρροή του εργοδότη και το επίμαχο βίντεο

Ο Χ.Τ. έχει καταθέσει ότι ο εργοδότης του ασκούσε έντονη επιρροή επάνω του και πως θα έκανε ό,τι του ζητούσε. Στα χέρια των Αρχών βρίσκεται βίντεο από τον περσινό Φεβρουάριο, στο οποίο ο επιχειρηματίας φέρεται να του λέει:

«Είσαι 100%; Θες να πάρεις λίγο χρόνο να το σκεφτείς αν είσαι 100% ή 99%; Για να σου κάνω τέτοιο πράγμα, κάτι σημαίνει. Δεν θα ξαναδεχθώ να μου πεις μ@λ@ ή ψέματα ή παραλείψεις».

Σε άλλο σημείο της κατάθεσής του, ο 22χρονος δηλώνει χαρακτηριστικά:

«Φοβάμαι να απαντήσω πόσα κινητά είχα και ποιος μου έδωσε τα κλειδιά του σκούτερ. Θέλαμε να έχει νυχτώσει όταν φτάσουμε στο κάμπινγκ. Κάναμε στάσεις. Φοβάμαι να πω αν μίλησα με κάποιον στο κινητό που μου έδωσαν».

Τέλος, ο ίδιος φέρεται να έχει παραδεχτεί ότι θα κατέβαλλε 500 έως 1.000 ευρώ στον φίλο του που τον μετέφερε στη Φοινικούντα, εφόσον πετύχαινε τον σκοπό του. Οι Αρχές συνεχίζουν να συνθέτουν το παζλ, προσπαθώντας να φωτίσουν ποιοι κινούνταν στο παρασκήνιο και ποιος έδωσε τελικά το τελικό σήμα για το έγκλημα.

Πηγή