«Να έρχεστε στον τάφο μου να λέτε τον πόνο σας, εγώ θα σας ακούω και θα σας βοηθώ»

Η μορφή του Αγίου Γεωργίου Καρσλίδη συνδέεται με πολλές μαρτυρίες πιστών που αναφέρουν εμπειρίες τις οποίες θεωρούν θαυμαστές. Ανάμεσα σε αυτές ξεχωρίζουν περιστατικά που καταγράφηκαν στον τάφο του Οσίου στη Δράμα, τα οποία οι προσκυνητές θυμούνται ως στιγμές βαθιάς πνευματικής συγκίνησης.

Η νυχτερινή εμπειρία στον τάφο του Οσίου

Το 1966, ο Κωνσταντίνος Χουτουριάδης, καταγόμενος από την Περιχώρα Δράμας και κάτοικος Αθηνών, επισκέφθηκε μαζί με τέσσερις γυναίκες το μοναστήρι του Οσίου. Αφού παρακολούθησαν τον εσπερινό που τέλεσε ο ιερομόναχος Αβέρκιος, κατευθύνθηκαν στον ξενώνα για ξεκούραση.

Μετά τα μεσάνυχτα, ωστόσο, σηκώθηκαν και επέστρεψαν στο εκκλησάκι του Οσίου, όπου έψαλαν την παράκληση. Στη συνέχεια πήγαν να προσκυνήσουν στον τάφο του. Εκείνη τη στιγμή, σύμφωνα με τη διήγηση, παρατήρησαν ότι μια φωτιά έβγαινε από τον τάφο, την οποία μπορούσε κανείς να αγγίξει χωρίς να καεί. Το γεγονός αυτό προκάλεσε έντονη συγκίνηση σε όλους όσοι βρίσκονταν εκεί.

Μία από τις γυναίκες γονάτισε μπροστά στον τάφο και προσευχόταν λέγοντας: «Πάτερ Γεώργιε, δείξε μου ένα θαύμα». Ο Κωνσταντίνος στεκόταν δίπλα της και μονολόγησε: «Παναγία μου, όλες οι γυναίκες είναι ανόητες!».

Αμέσως μετά, όπως ο ίδιος αφηγήθηκε αργότερα, ένιωσε έναν δυνατό αέρα να περνά πάνω από το κεφάλι του και έχασε ξαφνικά τη φωνή του, χωρίς να μπορεί να μιλήσει. Όταν οι συνοδοί του τον ρώτησαν τι συνέβη, απέφυγε να τους ανησυχήσει και έκανε πως δεν καταλαβαίνει.

Η εμφάνιση του Οσίου Γέροντα

Κατά τη μαρτυρία του, εκείνη τη στιγμή είδε μπροστά του τον Όσιο Γέροντα Γεώργιο. Προσπάθησε να πλησιάσει για να τον αγγίξει, όμως ο Όσιος απομακρύνθηκε αργά και κατευθύνθηκε προς το κελλί του. Ο Κωνσταντίνος θυμόταν έντονα ακόμη και τον ήχο του κλειδιού όταν άνοιξε την πόρτα και μπήκε μέσα.

Αργότερα επέστρεψαν στον ξενώνα για να ξεκουραστούν. Οι γυναίκες είχαν ανησυχήσει για τη σιωπή του και νόμιζαν ότι είχε αρρωστήσει. Τότε εκείνος πήρε χαρτί και μολύβι και έγραψε τι του είχε συμβεί.

Το επόμενο πρωί, όταν ο πατέρας Αβέρκιος του μίλησε, η φωνή του είχε επανέλθει πλήρως. Στη συνέχεια παρακολούθησαν τη Θεία Λειτουργία, ενώ ο Κωνσταντίνος αφηγήθηκε με λεπτομέρειες την εμπειρία που είχε ζήσει κατά τη διάρκεια της νύχτας.

Όπως περιέγραψε, είδε τον Όσιο να βγαίνει από τον τάφο του ντυμένος με τα άμφιά του, κρατώντας και την πατερίτσα του. Τα άμφια είχαν, όπως είπε, βαθυκόκκινο και χρυσαφί χρώμα, ενώ γύρω από τον Όσιο ακτινοβολούσε ένα ιδιαίτερο φως που επέτρεπε να διακρίνει καθαρά τα χρώματα, παρά το σκοτάδι της νύχτας. Σημειώνεται ότι ο άνθρωπος αυτός δεν είχε γνωρίσει τον Όσιο εν ζωή.

Μαρτυρίες πιστών μετά την κοίμησή του

Πριν από την κοίμησή του, ο Όσιος φέρεται να είχε πει στους πιστούς:

«Να έρχεσθε στον τάφο μου, να λέτε τον πόνο σας, κι εγώ θα σας ακούω και θα σας βοηθώ».

Μια ακόμη μαρτυρία ανήκει στον Χρήστο Λαλασίδη, ο οποίος περιέγραψε μια εμπειρία που είχε το 1975, όταν επέστρεψε από τη Γερμανία και επισκέφθηκε τον τάφο του Αγίου για να ανάψει κερί.

Όπως διηγείται:

«Το 1975, όταν γύρισα από τη Γερμανία, ήρθα κάποια μέρα ν’ ανάψω κερί στον τάφο του και να προσκυνήσω. Δε θυμάμαι αν πρόλαβα ν’ ανάψω το κερί ή όχι. Εκείνο που θυμάμαι και που με συγκλόνισε ήταν ότι, ενώ στεκόμουν, ένοιωσα ξαφνικά κάτω απ’ τα πόδια μου το έδαφος να δονείται κι εγώ να κουνιέμαι δυνατά».

Το φαινόμενο αυτό, σύμφωνα με την αφήγησή του, κράτησε περίπου ένα λεπτό. Ο ίδιος ανέφερε ότι δεν ένιωσε φόβο, αλλά θεώρησε πως επρόκειτο για ένδειξη της παρουσίας του Αγίου.

Όπως χαρακτηριστικά είπε:

«Δε φοβήθηκα. Μόνο πίστεψα ότι ήταν η παρουσία του Αγίου, που μου έλεγε: “Είμαι εδώ κοντά σου!”».

Πηγή