Φόβος για μεγάλο σεισμό σε αυτή την περιοχή της Ελλάδας: Η κρυφή ανησυχία, το τριπλό χτύπημα των Αλκυονίδων και τα ξεχασμένα τσουνάμι

Ο Γεράσιμος Παπαδόπουλος κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για αυξημένη σεισμική δραστηριότητα στον Κορινθιακό Κόλπο, επισημαίνοντας ότι η περιοχή εισέρχεται σε περίοδο αυξημένης επικινδυνότητας. Οι εκτιμήσεις του τοποθετούν την πιθανότητα εκδήλωσης ισχυρού σεισμού μέσα στα επόμενα χρόνια.

Σύμφωνα με τον σεισμολόγο Γεράσιμο Παπαδόπουλο, η «αντίστροφη μέτρηση» για έναν μεγάλο σεισμό στην περιοχή έχει ήδη ξεκινήσει, ενώ δεν αποκλείεται το φαινόμενο να εκδηλωθεί εντός της επόμενης τριετίας. Ο Κορινθιακός Κόλπος αποτελεί διαχρονικά σημείο έντονου επιστημονικού ενδιαφέροντος, λόγω της ιδιαίτερης γεωμορφολογίας και του τεκτονικού του χαρακτήρα. Η εγγύτητά του με το πυκνοκατοικημένο Λεκανοπέδιο ενισχύει περαιτέρω την ανησυχία, καθώς ενδεχόμενη ισχυρή δόνηση θα μπορούσε να έχει εκτεταμένες συνέπειες.

Η γεωφυσική δραστηριότητα και οι επιστημονικές παρατηρήσεις

Οι επιστήμονες παρακολουθούν στενά την περιοχή, καθώς θεωρούν ότι η μακροχρόνια σεισμική ηρεμία μπορεί να προμηνύει ενεργοποίηση περιφερειακών ρηγμάτων πριν από έναν μεγάλο σεισμό. Το Γεωδυναμικό Ινστιτούτο έχει ήδη εγκαταστήσει εξειδικευμένους σταθμούς μέτρησης και υλοποιεί ερευνητικά προγράμματα για την καταγραφή της δραστηριότητας.

Σημεία αναφοράς για τις επιστημονικές αναλύσεις αποτελούν σεισμικά γεγονότα, όπως η δόνηση των 5,3 Ρίχτερ στο Γαλαξίδι στις 7 Ιανουαρίου 2018 και εκείνη των 4,7 Ρίχτερ στον Κορινθιακό Κόλπο στα τέλη του 2017. Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί ο ανατολικός τομέας της περιοχής, όπου εντοπίζονται μεγάλα ενεργά ρήγματα.

Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και η ζώνη των Αλκυονίδων, ένα νησιωτικό σύμπλεγμα που περιλαμβάνει τη Ζωοδόχο Πηγή, το Δασκαλειό, το Γλαρονήσι και το Πρασονήσι, το οποίο βρίσκεται απέναντι από το ακρωτήριο Ολμιών στον Νομό Κορινθίας. Η περιοχή αυτή παραμένει στο επίκεντρο της επιστημονικής προσοχής, καθώς στο παρελθόν έχει δώσει ισχυρούς σεισμούς.

Οι σεισμοί του 1981 και τα ιστορικά δεδομένα

Η σεισμική ακολουθία του 1981 στις Αλκυονίδες αποτελεί σημείο αναφοράς για τους ειδικούς. Οι τρεις κύριοι σεισμοί σημειώθηκαν μεταξύ 24 Φεβρουαρίου και 4 Μαρτίου 1981, με τον πρώτο να καταγράφεται στις 24 Φεβρουαρίου με μέγεθος 6,7 Ρίχτερ, προκαλώντας εκτεταμένες ζημιές σε περιοχές όπως το Λουτράκι, η Περαχώρα, οι Άγιοι Θεόδωροι, η Κινέτα, τα Μέγαρα, η Νέα Πέραμος, η Ελευσίνα, η Μάνδρα και ο Ασπρόπυργος.

Ακολούθησε δεύτερος σεισμός στις 25 Φεβρουαρίου μεγέθους 6,4 Ρίχτερ, ενώ στις 4 Μαρτίου σημειώθηκε τρίτη ισχυρή δόνηση 6,3 Ρίχτερ, με σημαντικές επιπτώσεις ακόμη και σε περιοχές όπως η Ανθούπολη Περιστερίου. Οι μετασεισμοί συνεχίστηκαν μέχρι τα μέσα του Σεπτεμβρίου 1981, επιβεβαιώνοντας τη δυναμική της περιοχής.

Ο κίνδυνος τσουνάμι και οι επιστημονικές εκτιμήσεις

Εκτός από τη σεισμική δραστηριότητα, οι ειδικοί επισημαίνουν και τον κίνδυνο εκδήλωσης τσουνάμι στον Κορινθιακό Κόλπο. Παλιρροϊκά κύματα ύψους από 3 έως 5 μέτρα έχουν ήδη καταγραφεί στο παρελθόν, όπως το 1963 στο Αίγιο και το 1965 στην Ερατεινή, ενώ ιστορικές αναφορές καταγράφουν ακόμη μεγαλύτερα φαινόμενα, όπως εκείνο του 1748 με κύματα που έφτασαν περίπου τα 10 μέτρα.

Οι επιστήμονες τονίζουν ότι η σεισμογόνος ζώνη του Κορινθιακού Κόλπου εκτείνεται σε μήκος περίπου 130 χιλιομέτρων, με πλάτος 30 χιλιομέτρων και σημαντικό βάθος, ενώ τα περισσότερα φαινόμενα τσουνάμι συνδέονται με υποθαλάσσιες κατολισθήσεις που προκαλούνται από σεισμούς. Κατά τον τελευταίο αιώνα, τουλάχιστον επτά τσουνάμι έχουν πλήξει παράκτιες περιοχές της ζώνης, ενώ συνολικά στην Ελλάδα έχουν καταγραφεί περισσότερα από 160 τέτοια φαινόμενα τα τελευταία 3.500 χρόνια.

Οι εκτιμήσεις αυτές ενισχύουν την ανάγκη συνεχούς παρακολούθησης και ετοιμότητας, καθώς η περιοχή παραμένει μία από τις πλέον σεισμογενείς της χώρας.

Πηγή