Ελληνίδα τραγουδίστρια ήταν το Νο1 όνομα στις πίστες, σήμερα την αναγνωρίζουν ελάχιστοι: Kάποτε ξεσήκωνε τα πλήθη με τη φωνάρα και την γοητεία της

Η Λίτσα Διαμάντη, μία από τις πιο χαρακτηριστικές φωνές του ελληνικού λαϊκού τραγουδιού, συνεχίζει να αποτελεί σημείο αναφοράς για το κοινό, ακόμη και σήμερα που έχει επιλέξει να ζει μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Με αφορμή τα 76α γενέθλιά της, αξίζει να θυμηθούμε την πορεία και τη διακριτική παρουσία της.

Τα πρώτα χρόνια και το ξεκίνημα μιας μεγάλης διαδρομής

Η Λίτσα Διαμάντη, κατά κόσμον Ευαγγελία Κοσμίδου, γεννήθηκε στις 4 Απριλίου 1949 στον Κολωνό και μεγάλωσε στο Αιγάλεω. Από πολύ μικρή ηλικία έδειξε την αγάπη της για τη μουσική, καθώς μόλις στα έξι της χρόνια τραγούδησε το «Εκεί Ψηλά Στον Αϊ-Λια», ενώ από τα οκτώ άρχισε να παίζει ακορντεόν.

Η επιθυμία της να γίνει τραγουδίστρια αποτυπώθηκε ήδη από τα παιδικά της χρόνια, όταν σε ηλικία 11 ετών έγραφε στο ημερολόγιό της: “Θέλω να γίνω (καλή) τραγουδίστρια, να βλέπω το όνομά μου στις φωτεινές επιγραφές, να αρέσω και να με χειροκροτεί ο κόσμος”. Λίγο αργότερα, ξεκίνησε να εμφανίζεται σε θερινούς κινηματογράφους και πανηγύρια, κάνοντας τα πρώτα της βήματα μπροστά στο κοινό.

Η δισκογραφική της πορεία άρχισε στα 13 της χρόνια με το τραγούδι «Ένα δειλινό του Απρίλη», ενώ το 1965, σε ηλικία 16 ετών, σημείωσε σημαντική επιτυχία με τις «Συννεφιές» του Γιώργος Μητσάκης.

Οι μεγάλες συνεργασίες και η καθιέρωση

Κατά τη διάρκεια της καριέρας της, η Λίτσα Διαμάντη συνεργάστηκε με κορυφαίους δημιουργούς και ερμηνευτές, όπως οι Στέλιος Καζαντζίδης, Τόλης Βοσκόπουλος, Απόστολος Καλδάρας και Χρήστος Νικολόπουλος. Η χαρακτηριστική φωνή της την κατέστησε ιδιαίτερα αγαπητή τόσο ως βασική ερμηνεύτρια όσο και ως δεύτερη φωνή σε σημαντικές δισκογραφικές δουλειές.

Σε παλαιότερη συνέντευξή της είχε αποκαλύψει ένα ανεκπλήρωτο όνειρο: «το όνειρό μου ήταν να πω κάτι από τον Μάνο Χατζιδάκι – έστω ένα ρεφρέν δικό του. Όταν ήμουν μικρή είχα πει το «Χάρτινο το φεγγαράκι» με συνοδεία ενός πιάνου. Κάποτε, περιμένοντας στο αεροδρόμιο, τον είχα δει και μου είπε – να είναι καλά εκεί που είναι – «Εσύ είσαι πολύ ωραία τραγουδίστρια και θα σου δώσω δύο τραγούδια μου». Μετά χάθηκε. Αλλά ήταν ωραία στιγμή».

Τις δεκαετίες του ’80 και του ’90 αποτέλεσε βασικό όνομα σε μεγάλα νυχτερινά κέντρα, διαγράφοντας μια σταθερά επιτυχημένη πορεία.

Η συνειδητή απόσυρση και η ζωή σήμερα

Τα τελευταία χρόνια, η Λίτσα Διαμάντη έχει επιλέξει να αποσυρθεί από τη δημόσια ζωή, παραμένοντας στο κέντρο της Αθήνας και αποφεύγοντας τη δημοσιότητα. Αν και στο παρελθόν αγαπούσε τα ταξίδια, σήμερα προτιμά πιο ήρεμες στιγμές, όπως εξόδους σε μικρά ταβερνάκια.

Παρά τις κατά καιρούς προτάσεις για επιστροφή, η ίδια φέρεται να είχε αποφασίσει συνειδητά να αποχωρήσει στο απόγειο της πορείας της. Όπως αναφέρουν άνθρωποι από το περιβάλλον της, «ήξερε πότε να φύγει με αξιοπρέπεια, αν και η φωνή της ήταν σαν γάργαρο νερό».

Η τελευταία της δημόσια εμφάνιση είχε καταγραφεί το 2009, σε συναυλία αφιερωμένη στον Στέλιος Καζαντζίδης, ενώ πρόσφατα εθεάθη σε θεατρική παράσταση, επιβεβαιώνοντας ότι παραμένει διακριτικά παρούσα στον καλλιτεχνικό χώρο.

Η διαδρομή της Λίτσας Διαμάντη αποτυπώνει μια πορεία γεμάτη συνέπεια, ταλέντο και επιλογές που την κράτησαν αγαπητή στο κοινό, ακόμη και μακριά από τη σκηνή.

Πηγή