Δάκρυσε το Πανελλήνιο – Κηδεία Μαστροκώστα: To τελευταίο φιλί του Δέλλα στη Γωγώ του – «Μωρό μου το μόνο που ήθελα ήταν να σε…»

Το τελευταίο αντίο στη Γωγώ Μαστροκώστα πραγματοποιήθηκε σήμερα στον Ιερό Ναό Αγίας Τριάδος, μέσα σε ατμόσφαιρα βαθιάς συγκίνησης και έντονου συναισθηματικού φορτίου. Συγγενείς, φίλοι και άνθρωποι που βρέθηκαν στο πλευρό της συνόδευσαν την παρουσία της στην τελευταία της διαδρομή, σε μια τελετή όπου κυριάρχησαν η σιωπή και η ανθρώπινη συγκίνηση.

Η Εξόδιος Ακολουθία

Κατά τη διάρκεια της εξοδίου ακολουθίας, ο Τραϊανός Δέλλας αποχαιρέτησε τη σύντροφο της ζωής του σε μια στιγμή που προσέλκυσε το ενδιαφέρον όσων παρευρέθηκαν. Λίγο πριν ολοκληρωθεί η τελετή, πλησίασε αργά το λευκό φέρετρο και στάθηκε μπροστά στη σορό της Γωγώς Μαστροκώστα. Εμφανώς συναισθηματικά φορτισμένος, έσκυψε και της χάρισε ένα τελευταίο φιλί αποχαιρετισμού, σε μια κίνηση που αποτύπωσε τη στενή σχέση και τον πολυετή κοινό βίο που μοιράστηκαν.

Για μερικές στιγμές, ο χώρος της εκκλησίας βυθίστηκε σε απόλυτη σιωπή. Το βαρύ κλίμα της ημέρας επηρέασε τους παρευρισκόμενους, οι οποίοι παρακολουθούσαν μια προσωπική στιγμή βαθιάς ανθρώπινης φόρτισης, κατά την οποία ο επίλογος μιας κοινής πορείας αποκτούσε συμβολικό χαρακτήρα.

Ο επικήδειος λόγος και οι αναφορές στη κοινή τους ζωή

Λίγο νωρίτερα, ο Τραϊανός Δέλλας εκφώνησε επικήδειο λόγο, μέσα από τον οποίο αναφέρθηκε στη σχέση που ανέπτυξε με τη Γωγώ Μαστροκώστα, αλλά και στις εμπειρίες που μοιράστηκαν όλα αυτά τα χρόνια. Με εμφανή συναισθηματική φόρτιση, μίλησε για τον ιδιαίτερο τρόπο με τον οποίο συνήθιζε να της απευθύνεται, διατηρώντας αυτούσιο το προσωπικό στοιχείο της σχέσης τους.

«Τις περισσότερες φορές σε φώναζα “μωρό μου” γιατί, από τη μέρα που σε γνώρισα, το μόνο που ήθελα ήταν να σε προσέχω, να σε φροντίζω και να σε προστατεύω. Όπως κάνουν στα μωρά».

Στη συνέχεια, συνέδεσε αυτή τη διάσταση της σχέσης τους με την έλευση της κόρης τους, Βικτώριας Δέλλα, εξηγώντας πως η αίσθηση ευθύνης και φροντίδας απέκτησε ακόμη μεγαλύτερη σημασία στη ζωή του.

«Και η ανάγκη μου αυτή έγινε ακόμα μεγαλύτερη όταν έφερες στον κόσμο το δικό μας μωρό, την Βικτώρια και έτσι είχα δυο μωρά να προσέχω. Κάθε ένα ήθελε τη δική του φροντίδα αλλά και όλα τα αποθέματα αγάπης που ‘χα για εσάς».

Ο ίδιος αναφέρθηκε επίσης στη διαδρομή που διένυσαν μαζί, περιγράφοντας στιγμές καθημερινότητας, δυσκολίες και κοινές δοκιμασίες, τις οποίες αντιμετώπισαν ως οικογένεια. Παράλληλα, υπογράμμισε τη διαρκή παρουσία και τη στήριξη που, όπως ανέφερε, επιδίωξε να προσφέρει σε κάθε στάδιο της κοινής τους πορείας.

«Όλα αυτά τα χρόνια ζούσα μια ζωή όπως την φανταζόμουν, παρά τις δυσκολίες που συναντήσαμε στο δρόμο μας, ήμασταν μαζί κρατώντας ο ένας τον άλλον. Στα εύκολα, στα δύσκολα και στα πολύ δύσκολα δεν σε εγκατέλειψα ποτέ. Ούτε στιγμή. Πάντα είσαι στο μυαλό μου και πάντα η προτεραιότητα μου, γιατί είσαι το μωρό μου».

Η αναφορά στη μάχη με την ασθένεια και το τελευταίο αντίο

Σε ένα ακόμη μέρος του επικήδειου λόγου, ο Τραϊανός Δέλλας μίλησε για τις δύσκολες στιγμές που κλήθηκαν να διαχειριστούν εξαιτίας της περιπέτειας υγείας της Γωγώς Μαστροκώστα. Χρησιμοποιώντας μια συμβολική εικόνα, περιέγραψε τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόταν τη διαρκή προσπάθεια και τις δοκιμασίες που αντιμετώπισαν από κοινού.

«Αγάπη μου, άγγελε μου, κάθε φορά που έπρεπε να αντιμετωπίσουμε ένα πρόβλημα υγείας σου έλεγα “μη φοβάσαι, θα πάρω μια βαθιά ανάσα, θα βουτήξουμε και θα ξαναβγούμε στην επιφάνεια”. Και βγήκαμε όλες τις φορές, απλά αυτή τη φορά κολυμπούσαμε σε ωκεανό».

Συνεχίζοντας, αναφέρθηκε στις τελευταίες στιγμές αυτής της κοινής προσπάθειας, αποτυπώνοντας μέσα από τα λόγια του το προσωπικό του βίωμα.

«Και πάλι σου είπα όμως “μη φοβάσαι, είμαι δίπλα σου, εσύ μόνο κολύμπα” και το έκανες. Όμως τα κύματα που μας χτυπούσαν ήταν κάθε φορά και πιο δυνατά και στο τελευταίο σ’ έχασα από δίπλα μου».

Ο επίλογος του αποχαιρετισμού του ήρθε με ένα τελευταίο μήνυμα προς τη γυναίκα με την οποία συμπορεύτηκε για χρόνια, απευθύνοντάς της τα λόγια που επέλεξε ως ύστατο αντίο.

«Ξεκουράσου αγάπη μου γιατί κουράστηκες πάρα πολύ και πέτα. Πέτα ψηλά, μακριά από κάθε ασθένεια, μακριά από κάθε φθόνο, μακριά από κάθε μικρότητα αυτού του κόσμου. Αλλά, όπου και να είσαι, να ξέρεις πως η αγάπη όλων μας θα σε φτάνει».

Πηγή