«ΛΥΓΙΣΑΝ» ΚΑΙ ΤΑ ΣΙΔΕΡΑ: ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΠΟΥ ΑΦΙΕΡΩΣΕ ΣΤΗΝ ΓΩΓΩ ΜΑΣΤΡΟΚΩΣΤΑ Ο ΤΡΑΪΑΝΟΣ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΟ ΦΕΡΕΤΡΟ

Μέσα σε κλίμα έντονης συγκίνησης πραγματοποιήθηκε το τελευταίο αντίο στη Γωγώ Μαστροκώστα, με στιγμές βαθιάς συναισθηματικής φόρτισης να εκτυλίσσονται στον Ιερό Ναό Αγίας Τριάδος. Ξεχωριστή θέση στη διάρκεια της τελετής κατείχε ο επικήδειος λόγος του Τραϊανού Δέλλα, ο οποίος επέλεξε να αποχαιρετήσει δημόσια τη γυναίκα με την οποία μοιράστηκε σχεδόν δύο δεκαετίες κοινής ζωής.

Η ατμόσφαιρα μέσα στον ναό βάρυνε ακόμη περισσότερο όταν ο παλαίμαχος ποδοσφαιριστής στάθηκε μπροστά στο λευκό φέρετρο της συζύγου του και άρχισε να μιλά με εμφανή συγκίνηση. Με δυσκολία στη φωνή και έντονη συναισθηματική φόρτιση, αναφέρθηκε στη σχέση τους, στις δοκιμασίες που αντιμετώπισαν μαζί αλλά και στη δύναμη που, όπως περιέγραψε, χαρακτήριζε τη Γωγώ Μαστροκώστα καθ’ όλη τη διάρκεια της κοινής τους διαδρομής.

«Άγγελέ μου, αγάπη μου, έτσι με φώναζε, έτσι με αποκαλούσε παντού. Ο φύλακας άγγελός μου έλεγες. Στα 50 μου γενέθλια όταν έμεινα μόνος μου στο νοσοκομείο και σε πήραν στην εντατική λύθηκαν όλα μέσα μου, εσύ ήσουν ο άγγελός μου, όχι εγώ, πόσο μικρός ήμουν μπροστά σου».

Στη συνέχεια, ο Τραϊανός Δέλλας αναφέρθηκε στον πολυετή αγώνα που έδωσε η σύζυγός του, περιγράφοντας την επιμονή και την αποφασιστικότητα που επέδειξε απέναντι στις δυσκολίες.

«Πόσο επιμονή για να τα ξεπεράσεις… η ομορφιά κι η λάμψη σου μόνο σε άγγελο παρέπεμπε. Μου έριχνες στάχτη στα μάτια για να μην μπορώ να σε καταλάβω αλλά ξεπλύθηκε από τα δάκρυά μου τις στιγμές που ήμουν μόνος στο νοσοκομείο για να καταλάβω τα πράγματα».

Οι αναφορές στην οικογένεια και η κοινή πορεία ζωής

Κατά τη διάρκεια του επικήδειου λόγου, ο ίδιος μίλησε και για την ανάγκη που ένιωθε όλα αυτά τα χρόνια να βρίσκεται δίπλα της, να τη στηρίζει και να τη φροντίζει, περιγράφοντας μια διάσταση της σχέσης τους που ενισχύθηκε ακόμη περισσότερο μετά τη γέννηση της κόρης τους, της Βικτώριας Δέλλα.

«Από την ημέρα που σε γνώρισα ήθελα μόνο να σε προσέχω, να σε προστατεύω και να σε φροντίζω. Αυτή η ανάγκη έγινε πιο μεγάλη όταν ήρθε στον κόσμο η κόρη μας. Όλα αυτά τα χρόνια ζούσα μια ζωή που φανταζόμουν, παρά τις δυσκολίες, ήμασταν μαζί».

Σε ένα από τα πιο φορτισμένα σημεία της ομιλίας του, ο Τραϊανός Δέλλας αναφέρθηκε στη σταθερή παρουσία που επιδίωξε να έχει δίπλα της σε κάθε περίσταση.

«Στα εύκολα, στα δύσκολα και στα πολύ δύσκολα δεν σε εγκατέλειψα ποτέ. Είσαι το μωρό μου. Σε κάθε “Τράι” που φώναζες ήμουν εκεί».

Οι αναφορές του στη σχέση τους και στις κοινές εμπειρίες που μοιράστηκαν δημιούργησαν ιδιαίτερα έντονη συγκινησιακή ατμόσφαιρα στον ναό, με αρκετούς παρευρισκόμενους να αδυνατούν να συγκρατήσουν τη συναισθηματική τους φόρτιση.

Η αναφορά στη μάχη με την ασθένεια και η στιγμή που σημάδεψε την τελετή

Σε μία ακόμη ιδιαίτερα συγκινητική στιγμή του αποχαιρετισμού, ο Τραϊανός Δέλλας περιέγραψε τον τρόπο με τον οποίο αντιμετώπιζαν μαζί τις δυσκολίες που προέκυπταν λόγω των προβλημάτων υγείας.

«Κάθε φορά που έπρεπε να αντιμετωπίσουμε ένα πρόβλημα υγείας σου, σου έλεγα “μην φοβάσαι θα πάρουμε μια ανάσα, θα κάνουμε βουτιά και θα ξαναβγούμε”. Τώρα όμως είχαμε να κολυμπήσουμε σε ωκεανό. Τα κύματα ήταν όλο και πιο δυνατά και στο τελευταίο έφυγες από δίπλα μου».

Λίγο αργότερα, ακολούθησε μία ακόμη προσωπική στιγμή που προκάλεσε έντονη συγκίνηση στους παρευρισκόμενους. Ο ίδιος επέλεξε να τραγουδήσει στίχους από τραγούδι του Θοδωρή Φέρρη, δίνοντας μια ακόμη προσωπική διάσταση στον αποχαιρετισμό του.

«Αν ήξερα που πήγαινα να μπλέξω και σε τι παιχνίδι άδικο να παίξω, αν ήξερα τι με περίμενε να ήσουν σίγουρη ότι “πάλι, πάλι πάλι σε εσένα θα ερχόμουνα, πάλι και ξανά θα σε ερωτευόμουνα…”».

Παρά τη συναισθηματική φόρτιση, ολοκλήρωσε τον επικήδειο λόγο του μέσα σε απόλυτη σιωπή. Με το τέλος της ομιλίας, οι παρευρισκόμενοι ξέσπασαν σε παρατεταμένο χειροκρότημα, αποτίοντας φόρο τιμής στη μνήμη της Γωγώς Μαστροκώστα, αλλά και στη μακροχρόνια κοινή πορεία και αφοσίωση που χαρακτήρισε τη σχέση του ζευγαριού.

Πηγή