Σπάνιο ηχητικό ντοκουμέντο της Αλίκης Βουγιουκλάκη: «Ίσως μετά τον θάνατό μου ειπωθούν τα πιο ουσιαστικά»

Ένα σπάνιο ηχητικό ντοκουμέντο από τα μέσα της δεκαετίας του 1990 φέρνει ξανά στο προσκήνιο τις σκέψεις και τις εξομολογήσεις της αξέχαστης ηθοποιού, λίγα χρόνια πριν φύγει από τη ζωή. Μέσα από τα λόγια της, η Αλίκη Βουγιουκλάκη μιλά για την υστεροφημία, τον μύθο που τη συνόδευσε, αλλά και το προσωπικό κόστος της τεράστιας επιτυχίας της.

«Ίσως τότε να ειπωθούν τα πιο ουσιαστικά»

Αναφερόμενη στο πώς θα τη θυμάται ο κόσμος μετά τον θάνατό της, η Αλίκη Βουγιουκλάκη είχε εκφράσει την πεποίθηση ότι πολλά σημαντικά πράγματα θα αναγνωρίζονταν αργότερα.

Όπως είχε δηλώσει, ίσως μετά την απουσία της να γραφτούν τα σημαντικότερα και να ειπωθούν όσα πραγματικά αξίζουν να μείνουν για την πορεία και την προσφορά της.

Η σύγκριση με τη Μέριλιν Μονρόε

Η αγαπημένη ηθοποιός είχε κάνει αναφορά και στη ζωή της Marilyn Monroe, σημειώνοντας ότι γύρω από τη μορφή της γράφτηκαν αμέτρητα βιβλία και διατυπώθηκαν πολλές διαφορετικές εκδοχές της ιστορίας της.

Πίστευε πως κάτι αντίστοιχο θα συνέβαινε και με τη δική της περίπτωση, θεωρώντας φυσικό να υπάρξουν πολλές ερμηνείες, αφηγήσεις και κρίσεις γύρω από τη ζωή και την καριέρα της.

«Ο μύθος δημιουργείται μέσα από την αλήθεια»

Ιδιαίτερη σημασία έχουν και τα λόγια της για τη δημόσια εικόνα της. Η Αλίκη Βουγιουκλάκη ξεκαθάριζε πως δεν επιχείρησε ποτέ να κατασκευάσει έναν μύθο γύρω από το όνομά της.

Πίστευε ότι ένας μύθος που βασίζεται σε τεχνητές κατασκευές αργά ή γρήγορα καταρρέει, ενώ μόνο η αλήθεια μπορεί να δημιουργήσει κάτι που αντέχει στον χρόνο και παραμένει ζωντανό στη μνήμη του κοινού.

Η εξομολόγηση για τη ζωή που δεν πρόλαβε να ζήσει

Στο ηχητικό ντοκουμέντο η ηθοποιός αναφέρεται και στο προσωπικό τίμημα της τεράστιας επιτυχίας της.

Παραδέχεται ότι μέσα στην αδιάκοπη πορεία της καριέρας της ίσως ξέχασε να ζήσει απλές στιγμές, μικρές χαρές και καθημερινές ανθρώπινες εμπειρίες. Περιγράφει μια ζωή γεμάτη ένταση, συγκινήσεις και μεγάλες απαιτήσεις, οι οποίες πολλές φορές ξεπερνούσαν τα όρια των αντοχών της.

«Ο μισός μου εαυτός είναι η Αλίκη Βουγιουκλάκη και ο άλλος μισός η Αλίκη»

Ιδιαίτερα συγκινητική είναι η αναφορά της στη διαρκή εσωτερική σύγκρουση ανάμεσα στη σταρ που γνώριζε το κοινό και στη γυναίκα πίσω από τα φώτα.

Η ίδια περιέγραφε έναν διχασμό ανάμεσα στην ανάγκη να συνεχίσει να προσφέρει χαρά στον κόσμο και στην επιθυμία να ζήσει μια πιο ήρεμη και προσωπική ζωή. Παρά τις δυσκολίες, θεωρούσε ότι η σχέση της με το κοινό ήταν τόσο ισχυρή, ώστε δεν ένιωθε ότι είχε το δικαίωμα να απομακρυνθεί από αυτό που αγαπούσε περισσότερο.

Τα λόγια της, σχεδόν τρεις δεκαετίες μετά, αποκαλύπτουν μια πιο ανθρώπινη πλευρά της γυναίκας που σημάδεψε τον ελληνικό κινηματογράφο και παραμένει μέχρι σήμερα ένα από τα πιο εμβληματικά πρόσωπα της ελληνικής καλλιτεχνικής ιστορίας.

Πηγή