“Άφησα το παιδί μου να πεθάνει και έσωσα τον σύντροφό στον μεγάλο σεισμό του ’99. Από τότε με τρώνε οι τύψεις…”

«Έσωσα τον σύντροφό μου αντί για το παιδί μου στον σεισμό του 1999 – Οι τύψεις δεν με εγκατέλειψαν ποτέ»

Μια εξομολόγηση που κουβαλά το βάρος δεκαετιών

Υπάρχουν μυστικά που μένουν κρυμμένα για χρόνια και πληγές που δεν κλείνουν ποτέ. Ένα τέτοιο βάρος κουβαλά και η Μαρκέλλα, η οποία αποφάσισε για πρώτη φορά να μοιραστεί μια ιστορία που τη στοιχειώνει από το 1999.

Την περίοδο εκείνη ήταν χωρισμένη και μεγάλωνε τον 12χρονο γιο της. Παράλληλα, συζούσε με τον σύντροφό της και οι δυο τους σχεδίαζαν να παντρευτούν. Όμως, ένα γεγονός που συνέβη μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα άλλαξε οριστικά τη ζωή της.

Η στιγμή που σημάδεψε τα πάντα

Η οικογένεια ζούσε στη Νέα Φιλαδέλφεια. Εκείνο το μεσημέρι βρίσκονταν όλοι στο σπίτι και ετοιμάζονταν να φάνε. Η Μαρκέλλα έβαζε το φαγητό στα πιάτα όταν ξαφνικά άκουσε τη χαρακτηριστική βοή και ένιωσε το έδαφος να τρέμει.

Ο μεγάλος σεισμός είχε ξεκινήσει.

Όπως περιγράφει, χωρίς να προλάβει να σκεφτεί, αντέδρασε ενστικτωδώς. Βρισκόταν ανάμεσα στον γιο της και στον σύντροφό της και μέσα στον πανικό της στιγμής άρπαξε τον σύντροφό της και τον τράβηξε κάτω από το τραπέζι για να προστατευτεί.

Το παιδί της έμεινε εκτεθειμένο.

Λίγα δευτερόλεπτα αργότερα, ένα κομμάτι από το ταβάνι αποκολλήθηκε και έπεσε πάνω στον 12χρονο γιο της, προκαλώντας τον θάνατό του.

«Προστάτεψα τον σύντροφό μου και όχι το παιδί μου»

Από εκείνη τη στιγμή και μετά, η Μαρκέλλα δεν κατάφερε ποτέ να συγχωρήσει τον εαυτό της.

Όπως εξομολογείται, νιώθει πως εκείνη πήρε τη μοιραία απόφαση που κόστισε τη ζωή στο παιδί της. Η σκέψη ότι επέλεξε ασυναίσθητα να προστατεύσει τον σύντροφό της αντί για τον γιο της την ακολουθεί καθημερινά εδώ και πολλά χρόνια.

Πιστεύει ότι αν είχε τραβήξει το παιδί της κάτω από το τραπέζι, ίσως σήμερα να βρισκόταν ακόμη στη ζωή.

Μετά τον θάνατο του παιδιού της τίποτα δεν ήταν ίδιο

Η απώλεια του γιου της διέλυσε κάθε κομμάτι της καθημερινότητάς της. Όπως αναφέρει, η ζωή της σταμάτησε ουσιαστικά εκείνη την ημέρα.

Ο γάμος που σχεδίαζε με τον σύντροφό της δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ. Η ίδια βυθίστηκε σε βαθιά θλίψη και χρειάστηκε να ακολουθήσει φαρμακευτική αγωγή με αντικαταθλιπτικά προκειμένου να μπορέσει να διαχειριστεί την κατάσταση.

Παρέμεινε μαζί με τον σύντροφό της περίπου έναν ακόμη χρόνο μετά την τραγωδία. Ωστόσο, η σχέση τους δεν άντεξε το βάρος όσων είχαν συμβεί και τελικά εκείνος αποχώρησε από τη ζωή της, δημιουργώντας νέα σχέση.

Άφησε πίσω της τα πάντα

Μη μπορώντας να ζήσει σε έναν χώρο γεμάτο οδυνηρές αναμνήσεις, αποφάσισε να πουλήσει το σπίτι όπου συνέβη το δυστύχημα και να φύγει από την Αθήνα.

Η επιστροφή στην καθημερινότητα αποδείχθηκε αδύνατη. Δεν επιχείρησε να δημιουργήσει νέα οικογένεια, ούτε να ξεκινήσει μια νέα σχέση.

Επέλεξε να απομονωθεί και να ζήσει μόνη, κουβαλώντας τις μνήμες και τις ενοχές που, όπως λέει, δεν έπαψαν ποτέ να την ακολουθούν.

«Ελπίζω κάποτε να ξανασυναντήσω το παιδί μου»

Η Μαρκέλλα εξηγεί πως το μόνο που εύχεται είναι να μπορέσει κάποτε να συναντήσει ξανά τον γιο της και να του ζητήσει συγγνώμη για όσα συνέβησαν εκείνη τη μοιραία ημέρα.

Παραδέχεται ότι είναι η πρώτη φορά που αφηγείται δημόσια αυτή την ιστορία, καθώς για χρόνια επέλεξε να απομακρυνθεί από όλους και να κρατήσει τον πόνο της κρυφό.

Κλείνοντας την εξομολόγησή της, απευθύνει ένα συγκινητικό μήνυμα σε όλους τους γονείς:

«Τυχεροί όσοι έχετε τα παιδιά σας».

Πηγή