Αίολος Κεντέρης: Κάποτε ήταν το καμάρι της Ελληνικής ακτοπλοΐας – Σήμερα σαπισμένο, πουλήθηκε για παλιοσίδερα

Τίτλοι τέλους πέφτουν με τον πιο άδοξο τρόπο για ένα από τα πιο εμβληματικά και πολυσυζητημένα πλοία που πέρασαν ποτέ από την ελληνική ακτοπλοΐα. Το θρυλικό ταχύπλοο «Αίολος Κεντέρης», που κάποτε αποτελούσε το καμάρι των ελληνικών θαλασσών, πραγματοποιεί το τελευταίο του ταξίδι, έχοντας ως τελικό προορισμό τα διαλυτήρια πλοίων στην Τουρκία, προκειμένου να μετατραπεί σε σκραπ (παλιοσίδερα).

Το βίντεο-ντοκουμέντο που ραγίζει καρδιές

Ένα συγκλονιστικό βίντεο που ήρθε στο φως της δημοσιότητας αποτυπώνει τις τελευταίες στιγμές του άλλοτε κραταιού πλοίου. Το «Αίολος Κεντέρης» εμφανίζεται ρυμουλκούμενο, παραδομένο στη φθορά του χρόνου, να σκίζει για τελευταία φορά τα κύματα, κατευθυνόμενο προς το διαλυτήριο του Αλί Αγά στην Τουρκία.

Οι εικόνες προκαλούν μελαγχολία στους λάτρεις της θάλασσας και της ναυτιλίας, καθώς το πλοίο που κάποτε έγραφε ιστορία για την ταχύτητά του, πλέον οδηγείται στην οριστική του καταστροφή.

Από τη δόξα και τα ρεκόρ… στην απόλυτη εγκατάλειψη

Το «Αίολος Κεντέρης» ναυπηγήθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 2000 και πήρε το όνομά του προς τιμήν του χρυσού ολυμπιονίκη Κώστα Κεντέρη. Ήταν ένα πλοίο-θαύμα για την εποχή του, ένα υπερσύγχρονο highspeed που υποσχόταν να εκμηδενίσει τις αποστάσεις στο Αιγαίο, συνδέοντας τον Πειραιά με τα νησιά σε χρόνους-ρεκόρ, χάρη στις εντυπωσιακές ταχύτητες που μπορούσε να αναπτύξει.

Ωστόσο, η μοίρα του αποδείχθηκε σκληρή. Το εξαιρετικά υψηλό κόστος λειτουργίας του, η τεράστια κατανάλωση καυσίμων και μια σειρά από μηχανικά και νομικά προβλήματα το οδήγησαν γρήγορα εκτός δραστηριότητας. Για πολλά χρόνια παρέμενε παροπλισμένο, «ξεχασμένο» και εκτεθειμένο στα στοιχεία της φύσης, μακριά από τις δόξες του παρελθόντος.

Η προσπάθεια διάσωσης στην Ιταλία που δεν πέτυχε ποτέ

Πριν από μερικά χρόνια, υπήρξε μια προσωρινή αχτίδα ελπίδας για τη σωτηρία του, όταν μεταφέρθηκε στην Ιταλία με σκοπό να ανακαινιστεί και να δρομολογηθεί σε γραμμές εξωτερικού. Παρά τις προσπάθειες και τα σχέδια που έγιναν, τα προβλήματα αποδείχθηκαν ανυπέρβλητα.

Το πλοίο δεν κατάφερε ποτέ να επιστρέψει στην ενεργό δράση. Αντί για μια νέα αρχή, η παραμονή του στα ξένα ναυπηγεία σφράγισε την καταδίκη του, οδηγώντας στην τωρινή, θλιβερή του κατάληξη. Το «κόκκινο βέλος» του Αιγαίου δεν θα σκίσει ποτέ ξανά τα ελληνικά νερά, αφήνοντας πίσω του μόνο αναμνήσεις και τη νοσταλγία μιας άλλης εποχής.