Εκτός ελέγχου στον ΣΥΡΙΖΑ : Πιάστηκαν στα χέρια – Τι συνέβη στα γραφεία της Κουμουνδούρου

Η κατάσταση που επικρατεί το τελευταίο διάστημα στα εσωτερικά του ΣΥΡΙΖΑ έχει ξεπεράσει προ πολλού τα όρια μιας συμβατικής πολιτικής διαμάχης, αποκτώντας χαρακτηριστικά που παραπέμπουν περισσότερο σε αρένα παρά σε χώρο πολιτικού διαλόγου.

Το πιο πρόσφατο επεισόδιο που ήρθε να προστεθεί στον μακρύ κατάλογο των συγκρούσεων εκτυλίχθηκε μόλις τις προηγούμενες ημέρες και προκάλεσε έντονη αναστάτωση. Στο επίκεντρο βρέθηκαν ένα μέλος της Κεντρικής Επιτροπής, το οποίο πρόσκειται στη μειοψηφία, και ένας στενός συνεργάτης του Σωκράτη Φάμελλου, ο οποίος είχε διατελέσει πρόεδρος του κόμματος. Οι δύο άνδρες, εμπλεκόμενοι σε έναν ακραίο λεκτικό διαπληκτισμό, έφτασαν στο σημείο να απειλήσουν με χρήση σωματικής βίας, γεγονός που προκάλεσε σοκ στους παρευρισκόμενους και ανέδειξε το βάθος του χάσματος που χωρίζει τις διαφορετικές τάσεις εντός του πολιτικού σχηματισμού.

Είναι πάρα πολύ κακός σύμβουλος η Βουλιμία και η αλαζονεία να πιστεύεις ότι είσαι ο ένας και μοναδικός. Όταν δε επιδεικνύεις και ανοχή στην άσκηση σωματικής βίας υποστηρίζοντας ότι αυτό συμφέρει το λαό και την αριστερά, είσαι επικίνδυνος. Μπορεί να βγάζει οριακά βουλευτές αυτό το…— Χρήστος Γιαννούλης (@giannoulis21) July 11, 2026

Η κατάσταση αυτή δεν έχει περάσει απαρατήρητη από την ηγεσία και τα επίσημα όργανα του κόμματος, καθώς οι παρενέργειες μιας τέτοιας τοξικότητας πλήττουν άμεσα την εικόνα και τη συνοχή του ΣΥΡΙΖΑ. Χαρακτηριστική είναι η παρέμβαση του εκπροσώπου Τύπου, Χρήστου Γιαννούλη, ο οποίος, μέσω ανάρτησής του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης το μεσημέρι του Σαββάτου, θέλησε να πάρει δημόσια θέση και να καταδικάσει τα όσα συμβαίνουν. Ο κ. Γιαννούλης, χωρίς να κατονομάσει απευθείας τους πρωταγωνιστές, έθεσε το ζήτημα σε μια ευρύτερη βάση, ασκώντας αυστηρή κριτική για τις συμπεριφορές που παρατηρούνται.

Σύμφωνα με τα όσα υποστήριξε στην τοποθέτησή του, η βουλιμία και η αλαζονεία αποτελούν εξαιρετικά κακούς συμβούλους για όποιον πιστεύει ότι κατέχει το μονοπώλιο της αλήθειας ή ότι αποτελεί τον «ένα και μοναδικό» παράγοντα επιρροής.

Πηγή