Έφυγε πpόωρα από τη ζωή τα ξημερώματα ο αγαπημένος ηθοποιός του ελληνικού κινηματογράφου

Ο Σοφοκλής Πέππας υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους ηθοποιούς του ελληνικού θεάτρου, υπηρετώντας την τέχνη του με συνέπεια, ήθος και χαμηλούς τόνους. Αν και για το ευρύ κοινό το όνομά του συνδέθηκε κυρίως με τη χαρακτηριστική φωνή του Μπαμπαστρούμφ στην ελληνική μεταγλώττιση των «Στρουμφ», η πραγματική του παρακαταθήκη βρίσκεται στις σπουδαίες θεατρικές ερμηνείες που άφησε πίσω του.

Η πορεία του στο θέατρο και οι μεγάλες συνεργασίες

Γεννημένος στην Αθήνα το 1948, ο Σοφοκλής Πέππας σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Γιώργου Θεοδοσιάδη, από όπου αποφοίτησε το 1970. Το ταλέντο του έγινε γρήγορα αντιληπτό από τους ανθρώπους του θεάτρου, ενώ σύμφωνα με μεταγενέστερα αφιερώματα είχε δεχθεί ακόμη και πρόταση για υποτροφία στο περίφημο Actors Studio, την οποία τελικά δεν αξιοποίησε.

Το θεατρικό του ντεμπούτο πραγματοποιήθηκε το 1972 στον θίασο του Δημήτρη Μυράτ, με το έργο «Παράξενο Τάμα». Από εκεί ξεκίνησε μια πολυετής πορεία στο ποιοτικό ελληνικό θέατρο, αποφεύγοντας τις εύκολες εμπορικές επιλογές.

Σημαντικό κεφάλαιο στην καριέρα του αποτέλεσε η συνεργασία του με το «Ανοιχτό Θέατρο» του Γιώργου Μιχαηλίδη, όπου συμμετείχε σε παραστάσεις όπως οι «Μπουλουκτσήδες», «Κυριακάτικος Περίπατος» και «Τρικυμία».

Ιδιαίτερα σημαντική ήταν και η παρουσία του στη Θεατρική Εταιρεία Πράξη της Μπέττυς Αρβανίτη, όπου πρωταγωνίστησε σε απαιτητικά έργα του σύγχρονου ευρωπαϊκού θεάτρου, όπως:

«Ο Φερνάντο Κραπ μου έγραψε ένα γράμμα»

«Η Κυρία από τη Θάλασσα»

«Ο Χρόνος και το Δωμάτιο»

«Παλιοί Καιροί»

«Το Παιχνίδι των Ρόλων»

«Μια Πιθανή Συνάντηση»

Οι ερμηνείες που άφησαν ιστορία και η αξέχαστη φωνή του Μπαμπαστρούμφ

Ξεχωριστή θέση στην καλλιτεχνική του διαδρομή είχαν οι συνεργασίες του με τον Λευτέρη Βογιατζή. Οι παραστάσεις «Οι Αγρίκοι» και ιδιαίτερα ο «Θείος Βάνιας» θεωρούνται μέχρι σήμερα σταθμοί στην ιστορία του ελληνικού θεάτρου.

Με την εσωτερικότητα, τη λιτότητα και την εκφραστική του δύναμη, ο Σοφοκλής Πέππας δημιούργησε μία από τις πιο αξέχαστες ερμηνείες του συγκεκριμένου ρόλου, γεγονός που του χάρισε το 2008 το βραβείο «Αιμίλιος Βεάκης», μία από τις σημαντικότερες διακρίσεις για Έλληνα θεατρικό ηθοποιό.

Παράλληλα, υπηρέτησε με συνέπεια και το αρχαίο δράμα, συμμετέχοντας σε παραγωγές του Εθνικού Θεάτρου όπως οι «Πέρσες», «Αντιγόνη», «Ικέτιδες», «Ιφιγένεια εν Ταύροις» και «Φιλοκτήτης».

Η σκηνική του παρουσία ξεχώριζε για τη δύναμη και τη λιτότητά της. Με ελάχιστες κινήσεις και τη χαρακτηριστική βραχνή φωνή του μπορούσε να κυριαρχήσει στη σκηνή.

Αυτή ακριβώς η φωνή ήταν που τον έκανε γνωστό και σε εκατοντάδες χιλιάδες παιδιά. Ο Σοφοκλής Πέππας χάρισε τη φωνή του στον αγαπημένο Μπαμπαστρούμφ της ελληνικής μεταγλώττισης των «Στρουμφ», δημιουργώντας μια από τις πιο αναγνωρίσιμες παιδικές φωνές των δεκαετιών του ’80 και του ’90. Για πολλούς, η χροιά του ταυτίστηκε με τη σοφία, την καλοσύνη και την ασφάλεια.

Κινηματογράφος, τηλεόραση και η σπουδαία παρακαταθήκη του

Αν και δεν υπήρξε ποτέ τηλεοπτικός σταρ, ο Σοφοκλής Πέππας συμμετείχε σε αρκετές επιτυχημένες σειρές, μεταξύ των οποίων οι «Λούνα Παρκ», «Λωξάντρα», «Άφρικα», «Μετράω Στιγμές», «Η Αίθουσα του Θρόνου», «Ο Θησαυρός της Αγγελίνας» και «Οι Ιστορίες του Αστυνόμου Μπέκα».

Στον κινηματογράφο ξεχώρισε με την ερμηνεία του στην ταινία «Η Σκόνη που Πέφτει», για την οποία τιμήθηκε το 2004 με το Βραβείο Α΄ Ανδρικού Ρόλου στο Διεθνές Φεστιβάλ Καΐρου.

Όσοι συνεργάστηκαν μαζί του μιλούσαν πάντα για έναν άνθρωπο με ήθος, πειθαρχία και απόλυτη αφοσίωση στην τέχνη του. Προτιμούσε να εκφράζεται μέσα από τους ρόλους του και όχι μέσω της δημοσιότητας ή των τηλεοπτικών εμφανίσεων.

Δεν είναι τυχαίο ότι η «Καθημερινή» είχε περιγράψει εύστοχα την καλλιτεχνική του προσωπικότητα ως «βραχνή φωνή, χαμηλό προφίλ».

Ο Σοφοκλής Πέππας έφυγε από τη ζωή στις 25 Μαρτίου 2012, σε ηλικία 63 ετών, αφήνοντας πίσω του ένα σπουδαίο καλλιτεχνικό αποτύπωμα. Μπορεί να μην αναζήτησε ποτέ τη λάμψη της δημοσιότητας, όμως κέρδισε τον σεβασμό του θεατρικού κόσμου και την αγάπη του κοινού, που εξακολουθεί να θυμάται τόσο τις μεγάλες ερμηνείες του όσο και τη μοναδική φωνή του Μπαμπαστρούμφ.

Πηγή