Στα 95 της χρόνια, η Σάσα Ντάριο, μια εμβληματική μορφή του ελληνικού χορού και του κινηματογράφου, συνεχίζει να ζει μόνη της, αποδεικνύοντας την ανεξαρτησία και την αντοχή της. Η ιστορία της, που ξεκινά από τον Πειραιά και περιλαμβάνει δύσκολες στιγμές αλλά και μεγάλες επιτυχίες, είναι ένα παράδειγμα έμπνευσης και πάθους για την τέχνη. Με την αγ
Ζει μόνη της στα 95 η γνωστή ηθοποιός και διάσημη χορεύτρια του ελληνικού κινηματογράφου
Η Σάσα Ντάριο, κατά κόσμον Αναστασία Πρωτονοτάριου, υπήρξε μία από τις σημαντικές μορφές του ελληνικού χορού. Γεννημένη στον Πειραιά το 1929, μεγάλωσε σε δύσκολες συνθήκες, όμως από πολύ μικρή ηλικία είχε ήδη δείξει την αγάπη και το ταλέντο της για τον χορό.
Η σχέση της με την τέχνη ξεκίνησε σχεδόν αυθόρμητα. Όπως έχει η ίδια διηγηθεί, από παιδί χόρευε κάθε φορά που άκουγε μουσική, ενώ η γνωριμία της με τη Σίρλεϊ Τεμπλ αποτέλεσε μια από τις πρώτες στιγμές που κατάλαβε τι ήθελε να κάνει στη ζωή της.
Από τις δύσκολες συνθήκες στην Εθνική Λυρική Σκηνή
Σε ηλικία περίπου 17 ετών βρέθηκε στη σχολή μπαλέτου Μοριάνοβ, παρότι οι οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες της εποχής δεν ευνοούσαν τέτοιες σπουδές. Όταν πληροφορήθηκε για έναν διαγωνισμό της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, αποφάσισε να συμμετάσχει, έχοντας πολύ λιγότερη εκπαίδευση από τις υπόλοιπες υποψήφιες.
Τελικά, το ταλέντο της ξεχώρισε και έγινε δεκτή. Η συγκεκριμένη στιγμή αποτέλεσε σημείο καμπής για τη ζωή της. Ο πρώτος της μισθός ήταν 190 δραχμές, χρήματα που για εκείνη είχαν ιδιαίτερη σημασία, καθώς μπορούσε πλέον να συνεχίσει τις σπουδές της.
Με σκληρή δουλειά και αυστηρή πειθαρχία κατάφερε να εξελιχθεί σε πρώτη χορεύτρια της ΕΛΣ και να αποκτήσει μια σπουδαία πορεία στη σκηνή.
«Ο χορός είναι η ζωή μου»
Η ίδια έχει περιγράψει τον χορό ως το μεγαλύτερο πάθος της και ως το κέντρο ολόκληρης της ύπαρξής της. Για τη Σάσα Ντάριο, η σκηνή δεν ήταν απλώς ένας χώρος εργασίας, αλλά ένας κόσμος στον οποίο αισθανόταν πραγματικά ελεύθερη.
Στην καριέρα της συμμετείχε σε σημαντικές παραστάσεις όπερας, μπαλέτου και οπερέτας, ενώ ταξίδεψε και στο εξωτερικό για να διευρύνει τις γνώσεις της. Πέρασε από το Παρίσι, την Ισπανία και το Λονδίνο, γνωρίζοντας σημαντικούς δασκάλους και διαφορετικές σχολές χορού.
Ιδιαίτερη θέση στην καρδιά της είχε το φλαμένκο. Όπως έχει αναφέρει, όταν γνώρισε τις καστανιέτες ένιωσε πως ανακάλυπτε ένα κομμάτι του εαυτού της.
Η πορεία στο θέατρο και τον κινηματογράφο
Η καλλιτεχνική της διαδρομή δεν περιορίστηκε στο μπαλέτο. Ασχολήθηκε με το θέατρο και τον κινηματογράφο, ενώ φοίτησε για ένα διάστημα και σε σχολή υποκριτικής.
Στη συνέχεια έγινε γνωστή και στο ευρύτερο κοινό μέσα από την τηλεόραση και ιδιαίτερα από την εκπομπή «Να η Ευκαιρία», όπου συμμετείχε στην επιτροπή αξιολόγησης νέων ταλέντων. Παρέμεινε στην εκπομπή για περίπου δέκα χρόνια και συνεργάστηκε με σημαντικές προσωπικότητες της εποχής.
Η πειθαρχία ως βασικό στοιχείο
Για τη Σάσα Ντάριο, η πειθαρχία αποτελούσε απαραίτητη προϋπόθεση για κάθε χορευτή. Θεωρούσε ότι ο χορός απαιτεί καθημερινή προσπάθεια, τεχνική, ακρίβεια και απόλυτη αφοσίωση.
Παράλληλα, πίστευε πως όποιος επιλέγει τον χορό πρέπει να το κάνει επειδή πραγματικά τον αγαπά. Η συμβουλή της προς τους νεότερους ήταν να ακολουθούν την τέχνη με την καρδιά τους και να δίνονται ολοκληρωτικά σε αυτή.
Οι αναμνήσεις μιας ολόκληρης ζωής
Η πορεία της αποτυπώθηκε και στο βιβλίο «36 Μαθήματα Χορού», μέσα από τις αφηγήσεις της στον Ιάσονα Τριανταφυλλίδη. Μέσα από τις αναμνήσεις της ξετυλίγεται όχι μόνο η προσωπική της ιστορία, αλλά και ένα σημαντικό κομμάτι της ιστορίας της Εθνικής Λυρικής Σκηνής.
Η ίδια μιλούσε με ιδιαίτερη αγάπη για τους ανθρώπους με τους οποίους συνεργάστηκε και για τις παραστάσεις που σημάδεψαν την καλλιτεχνική της ζωή. Ανάμεσα στις στιγμές που θυμόταν ξεχώριζε παραστάσεις όπως η «Μποέμ», η «Τραβιάτα», η «Αΐντα» και ο «Ναμπούκο», αλλά και την παρουσία του Ρούντολφ Νουρέγιεφ στο Ηρώδειο.
«Νιώθω ευτυχισμένη»
Παρά τις δυσκολίες των παιδικών της χρόνων, η Σάσα Ντάριο έχει δηλώσει πως αισθάνεται γεμάτη και ευτυχισμένη από τη ζωή που έζησε. Δεν θέλησε να μείνει προσκολλημένη στις δυσάρεστες εμπειρίες, αλλά προτίμησε να κρατήσει τις όμορφες αναμνήσεις από την καλλιτεχνική της διαδρομή και τους ανθρώπους που αγάπησε.
Ιδιαίτερα συγκινημένη είχε αναφερθεί και στον Ιάσονα Τριανταφυλλίδη, με τον οποίο συνεργάστηκε στενά για τη δημιουργία του βιβλίου. Ο θάνατός του, όπως είχε εξομολογηθεί, την είχε επηρεάσει βαθιά.
Η ιστορία της Σάσα Ντάριο είναι τελικά η ιστορία μιας γυναίκας που ξεκίνησε από δύσκολες συνθήκες στον Πειραιά και, μέσα από επιμονή, ταλέντο και αφοσίωση, κατάφερε να κάνει τον χορό ολόκληρη τη ζωή της.
Πηγή