Στο καλλιτεχνικό στερέωμα της ελληνικής μουσικής, η απώλεια του Γιώργου Μαζωνάκη αφήνει ένα κενό που δύσκολα μπορεί να γεμίσει. Ο Φοίβος, στενός συνεργάτης και φίλος του, εξέφρασε τη θλίψη του μέσω ενός συγκινητικού μηνύματος, υπογραμμίζοντας την αξία της φιλίας και της καλλιτεχνικής τους σύνδεσης. Η συνεργασία τους, που εκτείνονταν σε
Γιώργος Μαζωνάκης: Το συγκινητικό «αντίο» του Φοίβου – «Η απουσία σου δύσκολα χωράει ο νους»
Με ένα βαθιά προσωπικό μήνυμα θέλησε να αποχαιρετήσει ο Φοίβος τον Γιώργο Μαζωνάκη, με τον οποίο είχαν συνεργαστεί για αρκετά χρόνια και δημιούργησαν τραγούδια που άφησαν το δικό τους αποτύπωμα σε μία από τις πιο έντονες και δημιουργικές περιόδους της καριέρας του τραγουδιστή.
Η γνωριμία των δύο καλλιτεχνών το 2002 αποτέλεσε την αφετηρία μιας σημαντικής μουσικής συνεργασίας, η οποία συνεχίστηκε μέχρι το 2007. Κατά τη διάρκεια αυτής της πενταετίας κυκλοφόρησαν, μεταξύ άλλων, τα άλμπουμ «Κοίτα με» και «Σάββατο», ενώ τραγούδια όπως το «Gucci φόρεμα», το «Μου λείπεις» και το «Τέσσερις» συνδέθηκαν έντονα με εκείνη την εποχή.
Με αφορμή την είδηση του θανάτου του Γιώργου Μαζωνάκη, ο Φοίβος έκανε μια αναδρομή στα χρόνια της συνεργασίας τους, αλλά και στη δημιουργική σχέση που είχαν αναπτύξει. Στο μήνυμά του μιλά για έναν καλλιτέχνη με ξεχωριστή προσωπικότητα, ισχυρό ένστικτο και τη διάθεση να δοκιμάζει διαρκώς καινούργια πράγματα.
Η πενταετής συνεργασία και τα τραγούδια που άφησαν εποχή
Ο Φοίβος περιγράφει την περίοδο από το 2002 έως το 2007 ως μία από τις πιο δημιουργικές και έντονες φάσεις της δικής του μουσικής διαδρομής.
Όπως σημειώνει, ήταν πέντε χρόνια γεμάτα τραγούδια, δίσκους, πρόβες, στούντιο, αγωνίες, χαρές και ανατροπές, με κοινό παρονομαστή την επιθυμία των δύο καλλιτεχνών να δημιουργήσουν κάτι διαφορετικό.
Ιδιαίτερη αναφορά κάνει στην προσωπικότητα του Γιώργου Μαζωνάκη, τονίζοντας πως διέθετε στοιχεία που, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει, δεν μπορούν ούτε να διδαχθούν ούτε να κατασκευαστούν.
«Δεν φοβήθηκε να ρισκάρει, να αλλάξει, να εκτεθεί»
Στο αποχαιρετιστήριο μήνυμά του, ο Φοίβος εξηγεί πως ο Γιώργος Μαζωνάκης είχε προσωπικότητα, ένστικτο και μια σπάνια καλλιτεχνική ανησυχία που δεν του επέτρεπε να μένει στα ήδη γνώριμα.
Τονίζει πως ο τραγουδιστής δεν δίστασε να ρισκάρει, να αλλάξει, να εκτεθεί και τελικά να είναι ο εαυτός του, στοιχεία που, σύμφωνα με τον ίδιο, συνέβαλαν στο να γίνει ένας μοναδικός καλλιτέχνης.
Παράλληλα, ο Φοίβος ανατρέχει στα τραγούδια εκείνης της περιόδου, τα οποία, όπως αναφέρει, συνδέθηκαν με μια ολόκληρη εποχή και έγιναν κομμάτι από στιγμές, νύχτες, έρωτες, χωρισμούς, διασκεδάσεις και αναμνήσεις χιλιάδων ανθρώπων.
Όπως επισημαίνει, ίσως αυτό να αποτελεί το μεγαλύτερο προνόμιο ενός καλλιτέχνη: να συνεχίζει να υπάρχει μέσα στις ζωές των ανθρώπων μέσα από το έργο που δημιούργησε.
Το συγκινητικό «αντίο» του Φοίβου στον Γιώργο Μαζωνάκη
Κλείνοντας το μήνυμά του, ο Φοίβος αναφέρεται στη μεγάλη απουσία του Γιώργου Μαζωνάκη και εκφράζει την ευγνωμοσύνη του για την εμπιστοσύνη που του έδειξε, αλλά και για όλα όσα τόλμησαν μαζί μέσα από τη μουσική.
«Υπάρχουν άνθρωποι που δεν χωρούν εύκολα σε έναν αποχαιρετισμό και ο Γιώργος Μαζωνάκης είναι ένας από αυτούς.
Από το 2002 μέχρι το 2007 έζησα μαζί του μία από τις πιο δημιουργικές και έντονες περιόδους της μουσικής μου διαδρομής. Πέντε χρόνια γεμάτα τραγούδια, δίσκους, πρόβες, στούντιο, αγωνίες, χαρές, ανατροπές και πάνω απ’ όλα, μια αστείρευτη ανάγκη να κάνουμε κάτι διαφορετικό. Ο Γιώργος είχε κάτι που δεν διδάσκεται και δεν κατασκευάζεται. Είχε προσωπικότητα. Είχε ένστικτο. Είχε εκείνη τη σπάνια καλλιτεχνική ανησυχία που δεν τον άφηνε ποτέ να αρκεστεί στα ήδη γνωστά. Δεν φοβήθηκε να ρισκάρει, να αλλάξει, να εκτεθεί, να γίνει ο εαυτός του. Και γι’ αυτό κατάφερε να γίνει μοναδικός.
Γυρνώντας αυτή τη στιγμή πίσω, ακούω μέσα μου τραγούδια που συνδέθηκαν με μια ολόκληρη εποχή. Τραγούδια που έγιναν στιγμές, νύχτες, έρωτες, χωρισμοί, διασκεδάσεις, αναμνήσεις χιλιάδων ανθρώπων. Κι αυτό είναι ίσως το μεγαλύτερο προνόμιο ενός καλλιτέχνη: να συνεχίζει να υπάρχει μέσα στις ζωές των άλλων, μέσα από αυτό που δημιούργησε.
Γιώργο, η απουσία σου είναι από εκείνες που δύσκολα χωράει ο νους. Σ’ ευχαριστώ για την εμπιστοσύνη, για τη δημιουργική τρέλα, για όλα όσα τολμήσαμε μαζί και, κυρίως, για το αποτύπωμα που αφήνεις στη μουσική μας.
Καλό ταξίδι. Φοίβος».
Πηγή