Σοκ έχει προκαλέσει στην ελληνική κοινωνία η είδηση του θανάτου του Γιάννη Μιχαλόπουλου, ενός από τους πιο αγαπητούς ηθοποιούς της χώρας. Ο καλλιτέχνης, γνωστός για τους κωμικούς του ρόλους και την πολυδιάστατη καριέρα του, άφησε την τελευταία του πνοή μετά από ανακοπή καρδιάς, λίγες ημέρες μετά από επέμβαση στο πόδι του. Η απώλ
Πέθανε από ανακοπή καρδιάς στο νοσοκομείο μετά από επέμβαση στο πόδι του ο πολύ γνωστός Έλληνας ηθοποιός
Ο Γιάννης Μιχαλόπουλος υπήρξε μία από τις χαρακτηριστικές φυσιογνωμίες του ελληνικού κινηματογράφου, της τηλεόρασης και του θεάτρου. Παρότι έγινε ιδιαίτερα αγαπητός μέσα από τους κωμικούς ρόλους του, η καλλιτεχνική του διαδρομή ήταν πολύπλευρη, ενώ ξεχώριζε για τη μόρφωση, την ευγένεια και την ιδιαίτερη σχέση του με την ελληνική γλώσσα.
Ο ηθοποιός έφυγε από τη ζωή στις 10 Ιουνίου 2016, σε ηλικία 89 ετών. Σύμφωνα με δημοσιεύματα, η αιτία θανάτου του ήταν η ανακοπή καρδιάς, η οποία σημειώθηκε έπειτα από χειρουργική επέμβαση στο πόδι του.
Ο ηθοποιός που αγαπήθηκε μέσα από την κωμωδία
Ο Γιάννης Μιχαλόπουλος αποτέλεσε μία ευγενική παρουσία στον χώρο της υποκριτικής. Αν και το κοινό τον γνώρισε κυρίως μέσα από δεύτερους ρόλους, οι χαρακτήρες που υποδύθηκε άφησαν το δικό τους αποτύπωμα και αγαπήθηκαν από τους τηλεθεατές.
Ανάμεσα στις πιο χαρακτηριστικές εμφανίσεις του ήταν ο ρόλος του δικαστή στην τηλεοπτική σειρά «Ορκιστείτε παρακαλώ», μία από τις πιο επιτυχημένες κωμικές παραγωγές της δεκαετίας του 1980.
Η αγάπη του για το θέατρο και την υποκριτική ήταν μεγάλη. Αρχικά εργάστηκε ως εκφωνητής ραδιοφώνου, με τη χαρακτηριστική χροιά της φωνής του να αποτελεί ένα από τα γνωρίσματά του. Στη συνέχεια, όμως, αφοσιώθηκε στην ηθοποιία, συνεργαζόμενος με σημαντικές προσωπικότητες του ελληνικού θεάτρου και του κινηματογράφου.
Στην πορεία του συνεργάστηκε, μεταξύ άλλων, με την Κυβέλη, την Έλλη Λαμπέτη, τον Δημήτρη Χορν, τον Βασίλη Λογοθετίδη, τον Νίκο Ρίζο, τον Λάμπρο Κωνσταντάρα, τη Μάρω Κοντού και τη Ζωή Χρονοπούλου, ενώ βρέθηκε και δίπλα στην Αλίκη Βουγιουκλάκη και τη Γεωργία Βασιλειάδου.
Τα πρώτα χρόνια και οι σπουδές στο Εθνικό Θέατρο
Ο Γιάννης Μιχαλόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα στις 22 Απριλίου 1927. Τα παιδικά του χρόνια τα πέρασε στις γειτονιές των Εξαρχείων και του Μετς.
Η επαγγελματική του πορεία ξεκίνησε από το ραδιόφωνο, όπου εργάστηκε ως εκφωνητής. Ωστόσο, η υποκριτική ήταν εκείνη που τελικά τον κέρδισε, οδηγώντας τον στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, από την οποία αποφοίτησε το 1951.
Την ίδια χρονιά έκανε και την πρώτη επίσημη θεατρική εμφάνισή του, ερμηνεύοντας τον Οκτάβιο στην κωμωδία του Κάρλο Γκολντόνι «Οι περίεργες γυναίκες».
Ήταν ένας ιδιαίτερα μορφωμένος άνθρωπος, με εξαιρετική άρθρωση και άριστη γνώση της ελληνικής γλώσσας. Το φυσικό κωμικό ταλέντο του τον έκανε γνωστό στο ευρύ κοινό μέσα από τον κινηματογράφο και την τηλεόραση, παρότι το θέατρο παρέμεινε ο βασικός άξονας της καλλιτεχνικής του ταυτότητας.
Παράλληλα με την υποκριτική, διέθετε και άλλες καλλιτεχνικές δεξιότητες. Ασχολούνταν με την κατασκευή μακετών, δημιουργούσε σκηνικά και ζωγράφιζε.
Συνολικά, υπηρέτησε την υποκριτική για πέντε δεκαετίες, από το 1951 έως το 2002. Από το 1966 και μετά ανέλαβε, επίσης, ρόλο συνθιασάρχη σε αρκετά θεατρικά σχήματα. Την ίδια χρονιά, η Εταιρεία Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων τον τίμησε για τη συνεισφορά του στη νεοελληνική κωμωδία.
Η πρώτη εμφάνιση στον κινηματογράφο στα 40 του χρόνια
Η πρώτη κινηματογραφική συμμετοχή του Γιάννη Μιχαλόπουλου ήρθε το 1966, όταν ήταν περίπου 40 ετών. Τότε έπαιξε στην ταινία «Αχ! Και να ’μουν άντρας», στην οποία πρωταγωνιστούσαν η Μάρω Κοντού και ο Διονύσης Παπαγιαννόπουλος.
Την ίδια χρονιά εμφανίστηκε και στην ταινία «Άνθρωπος για όλες τις δουλειές», ενσαρκώνοντας τον Τζων Πάπας.
Κατά τη διάρκεια της καριέρας του συμμετείχε σε διαφορετικά είδη θεατρικών παραστάσεων, ενώ δοκιμάστηκε με επιτυχία και στο μιούζικαλ, παρόλο που δεν ήταν ούτε τραγουδιστής ούτε χορευτής. Οι κωμικοί ρόλοι, πάντως, ήταν εκείνοι που αγαπούσε ιδιαίτερα, με το χιούμορ να αποτελεί βασικό στοιχείο και της καθημερινότητάς του.
Οι ταινίες στις οποίες συμμετείχε
Ανάμεσα στις κινηματογραφικές παραγωγές στις οποίες έπαιξε ο Γιάννης Μιχαλόπουλος συγκαταλέγονται οι εξής:
- «Άνθρωπος για όλες τις δουλειές»
- «Αχ αυτή η γυναίκα μου»
- «Η θεία μου η χίπισσα»
- «Μια τρελή, τρελή σαραντάρα»
- «Μιας πεντάρας νιάτα»
- «Αχ και να ’μουν άντρας»
- «Ο Σταύρος είναι πονηρός»
- «Ο Κατεργάρης»
Η φιλία με την Έλλη Λαμπέτη και τον Δημήτρη Χορν
Σημαντικό κεφάλαιο στη ζωή του αποτέλεσε η συνεργασία και η φιλία του με την Έλλη Λαμπέτη και τον Δημήτρη Χορν.
Από το 1952 έως το 1955 συμμετείχε στον θίασο των δύο σπουδαίων ηθοποιών, με τους οποίους ανέπτυξε στενούς δεσμούς. Μάλιστα, η Λαμπέτη και ο Χορν έγιναν κουμπάροι του, όταν αποφάσισε να παντρευτεί την Ελένη, τη γυναίκα με την οποία έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του.
Το ζευγάρι απέκτησε μία κόρη, την Άρτεμιδα. Η κοινή τους πορεία κράτησε μέχρι τον θάνατο της Ελένης, η οποία έφυγε από τη ζωή τρία χρόνια πριν από τον ίδιο, το 2016.
Η φιλία του με την Έλλη Λαμπέτη παρέμεινε δυνατή και μετά τον χωρισμό της από τον Δημήτρη Χορν. Ο Γιάννης Μιχαλόπουλος εξακολουθούσε να βρίσκεται στο πλευρό της και δεν έχανε τις παραστάσεις της.
Η αποχώρηση από το θέατρο και ο θάνατός του
Το 2003 ο Γιάννης Μιχαλόπουλος αποσύρθηκε από την ενεργό θεατρική δράση, έπειτα από κάταγμα στο πόδι που δεν του επέτρεπε πλέον να ανεβαίνει στη σκηνή.
Τα τελευταία χρόνια της ζωής του αντιμετώπισε διάφορα προβλήματα υγείας. Τελικά, πέθανε στις 10 Ιουνίου 2016, σε ηλικία 89 ετών, από ανακοπή καρδιάς μετά από χειρουργική επέμβαση στο πόδι του.
Η απώλειά του άφησε πίσω της τη μνήμη ενός ηθοποιού που υπηρέτησε για δεκαετίες το θέατρο, την τηλεόραση και τον κινηματογράφο, ξεχωρίζοντας όχι μόνο για το ταλέντο του αλλά και για τον χαρακτήρα του.
Οι αναμνήσεις της Κατερίνας Γιουλάκη
Η ηθοποιός Κατερίνα Γιουλάκη είχε μιλήσει για τις στιγμές που σημάδεψαν τη φιλία και τον αλληλοσεβασμό τους. Όπως είχε θυμηθεί, κατά την περίοδο της δικτατορίας, όταν στο θέατρο και στην κοινωνία επικρατούσαν δύσκολες συνθήκες, ο Γιάννης Μιχαλόπουλος τη συνόδευσε μέχρι το σπίτι της στα Εξάρχεια, παρά τον κίνδυνο που υπήρχε εκείνη την εποχή.
Όπως είχε αναφέρει, τότε και οι δύο είχαν μικρά παιδιά, ενώ η ίδια δεν ξέχασε ποτέ αυτή την κίνηση συμπαράστασης.
Η συγκινητική αναφορά της κόρης του
Η κόρη του, Άρτεμις, είχε περιγράψει τον πατέρα της ως έναν άνθρωπο χαμηλών τόνων, σεμνό και ευγενικό. Μάλιστα, είχε ζητήσει να τονιστεί ιδιαίτερα η ανθρωπιά του, επισημαίνοντας πως η απώλεια ενός τέτοιου ανθρώπου αφήνει μεγάλο κενό.
Η ίδια είχε εκφράσει την ευγνωμοσύνη της για το γεγονός ότι υπήρξε κόρη του, κρατώντας ζωντανή τη μνήμη ενός ανθρώπου που, πέρα από την καλλιτεχνική του πορεία, ξεχώριζε για την ευγένεια και την προσωπικότητά του.
Πηγή