Ένας 21χρονος νέος προκαλεί θύελλα αντιδράσεων στα social media με την εξαιρετικά αμφιλεγόμενη στάση του απέναντι στην εργασία. Δηλώνει ότι δεν σκοπεύει να αναλάβει επαγγελματικές υποχρεώσεις, απαιτώντας από τους γονείς του να τον υποστηρίζουν οικονομικά. Αυτή η τοποθέτηση ανοίγει μια ευρύτερη συζήτηση σχετικά με την προσωπική ευθύνη και τις προσδοκίες της σύγχρονης
«Δεν ζήτησα να γεννηθώ»: 21χρονος αρνείται να εργαστεί και ζητά από τους γονείς του να τον συντηρούν
Έντονες αντιδράσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης προκάλεσε η τοποθέτηση ενός 21χρονου, ο οποίος δηλώνει πως δεν προτίθεται να εργαστεί, καθώς θεωρεί ότι οι γονείς του έχουν την ευθύνη να τον συντηρούν οικονομικά. Το επιχείρημά του βασίζεται στο γεγονός ότι ο ίδιος δεν επέλεξε να έρθει στον κόσμο, πυροδοτώντας μια ευρύτερη συζήτηση για την προσωπική ευθύνη, την ηθική της ύπαρξης και τη σύγχρονη εργασιακή πραγματικότητα.
Το επιχείρημα του 21χρονου: «Δεν επέλεξα να γεννηθώ»
Η θέση του νεαρού είναι σαφής, αν και για πολλούς ακούγεται προκλητική. Όπως υποστηρίζει, από τη στιγμή που δεν είχε τη δυνατότητα να αποφασίσει αν θα γεννηθεί, δεν θεωρεί ότι πρέπει να αναλάβει ο ίδιος την οικονομική ευθύνη για τη διατήρηση της ζωής του.
Κατά τη δική του συλλογιστική, οι γονείς του ήταν εκείνοι που αποφάσισαν να τον φέρουν στον κόσμο χωρίς να ζητήσουν τη συγκατάθεσή του. Επομένως, όπως ισχυρίζεται, εκείνοι θα πρέπει να αναλάβουν εξ ολοκλήρου τη συντήρησή του, ακόμη και για όλη του τη ζωή.
Ο ίδιος θεωρεί άδικο να καλείται κάποιος να εργαστεί προκειμένου να εξασφαλίσει τα απαραίτητα για μια ζωή την οποία δεν επέλεξε ποτέ να αποκτήσει. Με αυτό το σκεπτικό, μεταφέρει την ευθύνη στους ανθρώπους που πήραν την απόφαση να τον φέρουν στον κόσμο.
Οι αντιδράσεις που δίχασαν τα social media
Η συγκεκριμένη τοποθέτηση συγκέντρωσε εκατομμύρια αντιδράσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, με τους χρήστες να χωρίζονται σε δύο αντίθετες πλευρές.
Από τη μία, οι επικριτές του νεαρού τον αντιμετωπίζουν ως χαρακτηριστικό παράδειγμα μιας «κακομαθημένης» γενιάς, συνδέοντας τη στάση του με την αποκαλούμενη κουλτούρα του δικαιωματισμού (entitlement culture).
Σύμφωνα με αυτή την άποψη, η ανάληψη προσωπικής ευθύνης αποτελεί αυτονόητη υποχρέωση από τη στιγμή της ενηλικίωσης. Παράλληλα, θεωρούν ότι το γεγονός πως κάποιος δεν επέλεξε τις συνθήκες της γέννησής του δεν μπορεί να χρησιμοποιείται ως δικαιολογία για την αποχή από τις κοινωνικές του υποχρεώσεις.
Στον αντίποδα, όσοι αντιμετωπίζουν θετικά τη θέση του βλέπουν σε αυτήν μια έντονη αμφισβήτηση της σύγχρονης εργασιακής κουλτούρας. Εκτιμούν ότι αναδεικνύει τις μεγάλες πιέσεις που δέχονται οι άνθρωποι, οι οποίοι καλούνται να συμμετέχουν σε έναν διαρκή αγώνα επιβίωσης χωρίς να έχουν επιλέξει εξαρχής την ίδια τους την ύπαρξη.
Η φιλοσοφία του Αντιναταλισμού
Πέρα από τις αντιδράσεις που προκάλεσε, η δήλωση του 21χρονου συνδέθηκε με ένα ευρύτερο φιλοσοφικό ρεύμα, γνωστό ως Αντιναταλισμός (Antinatalism).
Πρόκειται για μια φιλοσοφική προσέγγιση που αμφισβητεί την ηθική διάσταση της αναπαραγωγής και αποδίδει αρνητική αξία στη γέννηση, με βασικό επιχείρημα ότι η ανθρώπινη ζωή συνοδεύεται αναπόφευκτα από πόνο και ταλαιπωρία.
Η έννοια της ηθικής ασυμμετρίας
Στον πυρήνα της συγκεκριμένης φιλοσοφικής θέσης βρίσκεται η θεωρία της ηθικής ασυμμετρίας. Σύμφωνα με αυτή, η απουσία του πόνου θεωρείται θετική ακόμη και στην περίπτωση που δεν υπάρχει κάποιος για να την αισθανθεί. Αντίθετα, η απουσία της χαράς δεν αντιμετωπίζεται ως κάτι αρνητικό, εκτός εάν υπάρχει ένα ον που στερείται τη δυνατότητα να τη βιώσει.
Ένα ακόμη βασικό στοιχείο του Αντιναταλισμού είναι το ζήτημα της συναίνεσης. Οι υποστηρικτές του θεωρούν ότι η αναπαραγωγή συνιστά μια μορφή επιβολής, καθώς ο άνθρωπος που έρχεται στον κόσμο δεν έχει τη δυνατότητα να επιλέξει εάν επιθυμεί να υπάρξει και να συμμετάσχει στη ζωή.
Η σύνδεση με την οικονομική ανασφάλεια και την κλιματική κρίση
Όταν η ανθρώπινη ύπαρξη συνδέεται αναπόφευκτα με την ανάγκη για συνεχή προσπάθεια και αγώνα προκειμένου να εξασφαλιστεί η επιβίωση, η απουσία συναίνεσης αποκτά, σύμφωνα με αυτή τη φιλοσοφική θεώρηση, ιδιαίτερα βαρύ υπαρξιακό χαρακτήρα.
Στη σύγχρονη εποχή, ο Αντιναταλισμός συνδέεται ολοένα και περισσότερο με την οικολογική συνείδηση και την οικονομική αβεβαιότητα. Υπάρχουν υποστηρικτές του που θεωρούν ότι η απόφαση να δημιουργηθεί μια νέα ζωή σε έναν κόσμο που αντιμετωπίζει την κλιματική κρίση και την εργασιακή εκμετάλλευση μπορεί να χαρακτηριστεί εγωιστική.
Παρά τις αντιδράσεις και τις επικρίσεις που προκαλεί, το συγκεκριμένο φιλοσοφικό ρεύμα παρουσιάζεται από τους υποστηρικτές του ως μια ακραία μορφή ενσυναίσθησης, με βασικό στόχο να αποτραπεί ο ανθρώπινος πόνος προτού ακόμη δημιουργηθεί.
Πηγή