"Είχα Κόμπλεξ με το Σώμα μου και Νόμιζα πως Ήμουν Χοντρή. Πήρα το Μάθημά μου και Ησύχασα"

May 19, 2019

"Είχα Κόμπλεξ με το Σώμα μου και Νόμιζα πως Ήμουν Χοντρή. Πήρα το Μάθημά μου και Ησύχασα"


Καρκίνος: Το μυαλό είναι ένα ισχυρό εργαλείο με πολλούς τρόπους. Το δικό μου πολλές φορές δουλεύει ξέφρενα, αλλά ποτέ περισσότερο από όσο δουλεύει όταν είμαι προσγειωμένη.

Καρκίνος: Κοιτούσε μόνο την εμφάνιση και όχι την υγεία .Θα ήθελα πολύ να κατηγορήσω τον καρκίνο, αλλά η αλήθεια είναι πως, όπως και πολλοί φίλοι μου, έχω περάσει πολλά χρόνια ανησυχίας για το πώς φαίνομαι. Ήθελα να είμαι πιο αδύνατη, να έχω πιο στητό στήθος, λιγότερες ρυτίδες, μια πιο επίπεδη κοιλιά. Πάντα ανησυχούσα. Σχεδόν ποτέ δεν ήμουν χαρούμενη.

Δεν είχε σημασία το εσωτερικό. Το μόνο που είχε σημασία ήταν αν η κοιλιά μου ήταν ωραία με το φόρεμα που μόλις είχα αγοράσει.

Καρκίνος: Η διάγνωση που της άλλαξε την ζωή Στη συνέχεια διαγνώσθηκα με καρκίνο του εντέρου στο στάδιο 4, σε ηλικία 35 ετών. Όσο εγώ ασχολούμουν με την εικόνα του σώματός μου, ο καρκίνος άρχιζε να καταλαμβάνει το σώμα μου από μέσα. Για μένα ο καρκίνος μου δίδαξε πολλά.


Διαφ.
Από εκείνη τη στιγμή πpιν από δuόμισι χρόνια, το σώμα μου έχει περάσει τα πάνδεινα. Από χειρουργική επέμβαση σε επέμβαση, τοξική χημειοθεραπεία, σκληρά φάρμακα, ακτινογραφίες, ατέρμονο άγχος και το φόβος.

Καρκίνος: Το μυαλό είναι ένα ισχυρό εργαλείο με πολλούς τρόπους. Το δικό μου πολλές φορές δουλεύει ξέφρενα, αλλά ποτέ περισσότερο από όσο δουλεύει όταν είμαι προσγειωμένη.

Καρκίνος: Κοιτούσε μόνο την εμφάνιση και όχι την υγεία

.Θα ήθελα πολύ να κατηγορήσω τον καρκίνο, αλλά η αλήθεια είναι πως, όπως και πολλοί φίλοι μου, έχω περάσει πολλά χρόνια ανησυχίας για το πώς φαίνομαι. Ήθελα να είμαι πιο αδύνατη, να έχω πιο στητό στήθος, λιγότερες ρυτίδες, μια πιο επίπεδη κοιλιά. Πάντα ανησυχούσα. Σχεδόν ποτέ δεν ήμουν χαρούμενη.

Δεν είχε σημασία το εσωτερικό. Το μόνο που είχε σημασία ήταν αν η κοιλιά μου ήταν ωραία με το φόρεμα που μόλις είχα αγοράσει.

Καρκίνος: Η διάγνωση που της άλλαξε την ζωή

Στη συνέχεια διαγνώσθηκα με καρκίνο του εντέρου στο στάδιο 4, σε ηλικία 35 ετών. Όσο εγώ ασχολούμουν με την εικόνα του σώματός μου, ο καρκίνος άρχιζε να καταλαμβάνει το σώμα μου από μέσα. Για μένα ο καρκίνος μου δίδαξε πολλά.

Από εκείνη τη στιγμή πριν από δυόμισι χρόνια, το σώμα μου έχει περάσει τα πάνδεινα. Από χειρουργική επέμβαση σε επέμβαση, τοξική χημειοθεραπεία, σκληρά φάρμακα, ακτινογραφίες, ατέρμονο άγχος και το φόβος.

Ναι, συνεχίζει να αυξάνεται ο καρκίνος, είναι απίστευτο όμως ότι με κρατούσε ζωντανή για τόσο πολύ.

Σκληρές παρενέργειες

Το σώμα μου δεν φαίνεται πλέον στα καλύτερα του, αλλά για μια φορά αυτό δεν έχει σημασία.

Με πολλούς τρόπους, ξέρω ότι ήμουν τυχερή. Μερικοί ασθενείς με καρκίνο χάνουν το στήθος τους, τα μαλλιά τους.

Στην περίπτωσή μου, οι αλλαγές ήταν λιγότερο ορατές.

Το δέρμα μου είναι φρικτό

Μοιάζω με έφηβη με έντονο πρόβλημα ακμής και έχει πραγματικό αντίκτυπο στο πώς αισθάνομαι για τον εαυτό μου.



Είναι κάτι που έπρεπε να μάθω να διαχειρίζομαι. Με καταστρέφει, αλλά κυρίως επειδή πονάει, αιμορραγεί και δημιουργούνται ρωγμές.

Ωστόσο, γνωρίζω ότι η δερματική αντίδραση είναι περιέργως θετικό σημάδι. Δείχνει πως τα ισχυρά φάρμακα που το προκάλεσαν, δουλεύουν.

Έχω ουλές … χιλιάδες ουλές

Θυμάμαι να κοιτάζω το στομάχι μου πριν από την πρώτη μου επέμβαση. Είχα κάνει εκτομή εντέρου πριν από δύο χρόνια, γνωρίζοντας ότι το στομάχι μου δεν θα φαίνεται πια το ίδιο.

Έχω μια τεράστια ουλή που εκτείνεται μέχρι το στομάχι μου.

Στην αρχή το μισούσα, το έβλεπα συνέχεια μπροστά μου. Ήθελα να το κρύψω. Δεν μου άρεσε το ότι φαινόμουν ραμμένη. Δεν μπορούσα να κοιτάξω το στομάχι μου, ήταν η μόνιμη υπενθύμιση ότι έχω καρκίνο. Και ένιωθα άσχημη, όχι σέξι.

Χρειάστηκε ένας χρόνος για να αποδεχτώ τα σημάδια στο σώμα μου.

Τώρα πλέον, μου αρέσουν. Όχι για το πώς φαίνονται, αλλά για αυτό που αντιπροσωπεύουν.

Κάθε ουλή είναι κομμάτι ενός ταξιδιού, μιας διαδικασίας που βοηθά να παραμείνω ζωντανή.

Κάθε ουλή έχει ολοκληρώσει το ρόλο της για να σιγουρευτεί ότι θα παραμείνω εδώ.

Τα μαλλιά μου και οι βλεφαρίδες μου είναι λεπτότερα

Είμαι τόσο τυχερή που μέχρι στιγμής δεν έχω χάσει τα μαλλιά μου εντελώς.

Μετά την πρώτη χημειοθεραπεία, έχασα περίπου το 40% των μαλλιών μου. Είμαι ευγνώμων που τα σημάδια δείχνουν πως δεν χάσω όλο το μαλλί μου.



Τα φάρμακα που παίρνω τώρα, κάνουν τα μαλλιά μου πολύ λεπτά και αδύναμα με την πάροδο του χρόνου. Πλέον μοιάζουν σαν άχυρα που σπάνε πανεύκολα.

Φοβάμαι να βουρτσίζω τα μαλλιά μου μην σπάσουν.

Με διακατέχει αίσθημα ζήλιας για τους ανθρώπους που δεν χρειάζεται να ανησυχούν για όλα αυτά.

Είμαι βαρύτερη από ποτέ.

Αλλά ο καρκίνος με έχει διδάξει να είμαι ευγνώμων για το τι μπορεί να κάνει το σώμα μου.

Κοιτάζω τις φωτογραφίες μου από τον προ-καρκίνο και σκέφτομαι ότι ήμουν χοντρή ή σκέφτομαι ότι η κοιλιά μου δεν ήταν επίπεδη. Το λυπηρό είναι ότι τώρα συνειδητοποιώ ότι έπρεπε να είμαι ευτυχισμένη.

Τώρα όταν κοιτάζω παλιές φωτογραφίες μου, βλέπω ένα σώμα που λειτουργεί.

Η εστίασή μου έχει αλλάξει, από φόρμα σε λειτουργία. Είναι ισχυρή και όχι πενιχρή. Τώρα γιορτάζω τι μπορεί να κάνει το σώμα μου, όχι αυτό που μοιάζει.

Ναι, μου αρέσει να φαίνομαι καλά. Αλλά, η εικόνα του σώματός μου δεν είναι πλέον το πιο σημαντικό πράγμα στο μυαλό μου.

Το σώμα μου με κρατάει ζωντανή

Διαβάστε επίσης:

Κουτάβια: Τους κάλεσαν επειδή άκουγαν κραυγές αγωνίας από τον κάδο – Βρήκαν 8

Στραγγάλισαν Μάνα στον 9ο Μήνα, Άνοιξαν την Κοιλιά της και Ξήλωσαν το Βρέφος απ’ τη Μήτρα της.

Θύμα βιασμού: Εύχεται να της είχε επιτρέψει ο νόμος να κάνει έκτρωση – Ήξερε πως το παιδί της θα υποφέρει όλη του τη ζωή


Πηγή
Κάντε κλικ εδώ για να διαβάσετε περισσότερα...

Διαβάστε επίσης: