Βασιλική και Σοφία: Οι 9χρονες δίδυμες που έχασαν τη ζωή τους στο Μάτι – «Ήταν μία υπέροχη άμορφη μάζα»

Στις 23 Ιουλίου 2026 συμπληρώνονται οκτώ χρόνια από την τραγωδία στο Μάτι, τη δεύτερη φονικότερη δασική πυρκαγιά παγκοσμίως στον 21ο αιώνα. Η καταστροφή άφησε πίσω της 120 νεκρούς, ενώ 58 εγκαυματίες συνεχίζουν μέχρι σήμερα να δίνουν τη δική τους μάχη με τις σωματικές και ψυχικές πληγές που άφησε εκείνη η ημέρα.

Ανάμεσα στις ιστορίες που σημάδεψαν για πάντα τη συλλογική μνήμη βρίσκεται εκείνη των 9χρονων διδύμων, της Σοφίας και της Βασιλικής, που έχασαν τη ζωή τους μαζί με τους παππούδες τους, Φίλιππο και Σοφία.

Η τελευταία διαδρομή των διδύμων και των παππούδων τους

Ύστερα από ημέρες αγωνιώδους αναζήτησης, οι τέσσερις βρέθηκαν αγκαλιασμένοι στο οικόπεδο της οικογένειας Φράγκου, έναν από τους πιο τραγικούς τόπους της καταστροφής.

Ο πατέρας των παιδιών, Γιάννης Φιλιππόπουλος, είχε περιγράψει συγκλονισμένος:

«Στο οικόπεδο με τα 26 πτώματα ήταν το πρώτο αυτοκίνητο του πατέρα μου. Όταν ολοκληρώθηκαν οι έρευνες, βρήκαν αυτή την άμορφη μάζα. Η μητέρα μου ήταν από κάτω, τα κορίτσια στη μέση και ο πατέρας μου από πάνω, με τα χέρια του ανοιχτά, σαν να τα προστάτευε μέχρι το τέλος».

Σύμφωνα με όσα κατατέθηκαν στο δικαστήριο, η οικογένεια δεν θα είχε εγκλωβιστεί, εάν δεν είχαν δοθεί λανθασμένες κυκλοφοριακές οδηγίες από αστυνομικούς, που οδήγησαν τα οχήματα προς το Μάτι, εκεί όπου εξελισσόταν ο πύρινος όλεθρος.

«Τους χαιρετήσαμε και ήταν η τελευταία φορά που τους είδαμε»

Η μητέρα των κοριτσιών, Γεωργία Ξυραφάκη, περιέγραψε τις τελευταίες στιγμές πριν χαθούν τα ίχνη των παιδιών και των πεθερικών της.

Όπως ανέφερε, το Σαββατοκύριακο πριν από την τραγωδία βρισκόταν μαζί τους στη Νέα Μάκρη. Τη Δευτέρα 23 Ιουλίου επέστρεψαν στην Καλλιθέα, ώστε οι παππούδες να ολοκληρώσουν κάποιες υποχρεώσεις, πριν επιστρέψουν με τα παιδιά στη Νέα Μάκρη.

«Τους χαιρετήσαμε και ήταν η τελευταία φορά που τους είδαμε», είπε χαρακτηριστικά.

Λίγη ώρα αργότερα ξεκίνησαν οι αλλεπάλληλες τηλεφωνικές προσπάθειες επικοινωνίας χωρίς αποτέλεσμα. Οι συγγενείς ενημερώθηκαν πως υπήρχαν φωτιές στη Λεωφόρο Μαραθώνος και άρχισαν να ανησυχούν έντονα.

Ο σύζυγός της ξεκίνησε με το μηχανάκι προς την περιοχή αναζητώντας τους δικούς του ανθρώπους, όμως σύντομα της τηλεφώνησε λέγοντας:

«Έχει φωτιές δεξιά κι αριστερά. Δεν μπορώ να προχωρήσω. Είναι παντού σκοτάδι και φωτιά».

Η ίδια τον παρακάλεσε να επιστρέψει, φοβούμενη πως θα τον χάσει κι εκείνον.

Η οδύσσεια της αναζήτησης και οι απάνθρωπες φάρσες

Η οικογένεια επικοινωνούσε διαρκώς με την Αστυνομία, την Πυροσβεστική και τα νοσοκομεία, χωρίς να λαμβάνει καμία απάντηση.

Τελικά, τους ζητήθηκε να μεταβούν στο Γουδή για να δώσουν γενετικό υλικό και περιγραφές των ρούχων των αγνοουμένων.

Μέσα στην αγωνία τους εμφανίστηκε μια αχτίδα ελπίδας, όταν είδαν στο διαδίκτυο βίντεο με παιδιά πάνω σε αλιευτικό σκάφος που έμοιαζαν με τις κόρες τους. Έσπευσαν σε τηλεοπτικό σταθμό και αργότερα στο Λιμενικό, όπου πληροφορήθηκαν πως πράγματι είχαν διασωθεί αρκετά παιδιά, χωρίς όμως να υπάρχουν στοιχεία ταυτοποίησης.

Εκείνη την περίοδο ο πατέρας των κοριτσιών εμφανίστηκε σε τηλεοπτικές εκπομπές ζητώντας πληροφορίες και δημοσιοποίησε το τηλέφωνό του.

Αντί όμως να λάβει βοήθεια, δέχθηκε δεκάδες κακόβουλες κλήσεις.

«Με έπαιρναν τηλέφωνο και μου έλεγαν “έχουμε τα παιδιά σου”, “τα σκοτώνουμε”, έβαζαν παιδικές φωνές και γελούσαν», κατέθεσε στο δικαστήριο.

Η τραγική ταυτοποίηση των παιδιών

Τέσσερις ημέρες μετά την πυρκαγιά εντοπίστηκαν οι σοροί των παππούδων, αγκαλιά με δύο μικρότερα σώματα.

Ήταν η Σοφία και η Βασιλική.

Η ταυτοποίηση των δύο κοριτσιών αποδείχθηκε ιδιαίτερα δύσκολη, καθώς ήταν δίδυμες και ίδιας ηλικίας, με αποτέλεσμα να χρειαστούν επιπλέον γενετικές εξετάσεις πριν παραδοθούν στους γονείς τους.

Η κηδεία πραγματοποιήθηκε στις 3 Αυγούστου 2018.

Ο Γιάννης Φιλιππόπουλος περιέγραψε ακόμη τις τραγικές εικόνες που αντίκρισε.

«Τα κοριτσάκια είχαν πεθάνει νωρίτερα λόγω ηλικίας. Οι γονείς μου κουβαλούσαν δύο νεκρά παιδιά και δεν τα εγκατέλειψαν ποτέ. Ζήτησα να κατεβάσω εγώ τα φέρετρα. Δεν μπορούσα ούτε μία τούφα από τα μαλλιά τους να κρατήσω για ενθύμιο. Τα φέρετρα δεν ζύγιζαν ούτε πέντε κιλά».

Λίγες ημέρες αργότερα, η οικογένεια ενημερώθηκε πως είχαν εντοπιστεί και τα πόδια της μητέρας του σε άλλο σημείο, γεγονός που οδήγησε σε συμπληρωματική ταφή.

«Στα μάτια μου εκείνο το χωράφι θα είναι πάντα νεκροταφείο»

Η αδελφή του Γιάννη Φιλιππόπουλου, Ελένη, κατέθεσε κρατώντας ένα καμένο βραχιόλι, το μοναδικό αντικείμενο που είχε απομείνει από τη μητέρα της.

Όπως είπε, οι σοροί βρέθηκαν περίπου 122 μέτρα μακριά από το αυτοκίνητο, γεγονός που δείχνει ότι προσπάθησαν να διαφύγουν προς τη θάλασσα.

«Ο πατέρας μου στάθηκε πάνω από όλους για να τους προστατεύσει. Όταν ξαναπήγα εκεί, δεν ήξερες τι πατούσες. Για μένα εκείνο το χωράφι θα είναι πάντα ένα νεκροταφείο».

Στο δικαστήριο κατέθεσαν ακόμη η Βαρβάρα Γεωργακοπούλου, που έχασε τον σύζυγό της και αναγκάστηκε να τον αφήσει νεκρό στην παραλία μέχρι να απομακρυνθεί με την τελευταία βάρκα, καθώς και η Ειρήνη Ορφανού, που έχασε την αδελφή της, περιγράφοντας τη φρίκη που επικρατούσε εκείνη την ημέρα.

Ένα πάρκο στη μνήμη της Σοφίας και της Βασιλικής

Η μνήμη των δύο κοριτσιών παραμένει ζωντανή μέσα από μια ιδιαίτερη πρωτοβουλία.

Ο στενός φίλος του Γιάννη Φιλιππόπουλου, Άγγελος Κοντοθάνος, με τη σύμφωνη γνώμη της οικογένειας, δημιούργησε έναν μικρό χώρο αναψυχής και ηρεμίας στο Μαυρολιθάρι Φωκίδας, στη θέση «Άμπλας».

Πρόκειται για ένα σημείο που οι μικρές επισκέπτονταν συχνά και αγαπούσαν να παίζουν, αποτελώντας σήμερα ένα διαχρονικό αφιέρωμα στη μνήμη τους και ένα σύμβολο ότι δεν θα ξεχαστούν ποτέ.

Πηγή