Με θλίψη ανακοινώνεται ο θάνατος του Νίκου Δημητράτου, ο οποίος έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 71 ετών, έπειτα από εγκεφαλικό επεισόδιο. Ο εκλεκτός καλλιτέχνης, γνωστός για τη μοναδική του φωνή και τις υποκριτικές του ικανότητες, άφησε ανεξίτηλο στίγμα στον ελληνικό πολιτισμό, συνδυάζοντας το τραγούδι με το θέατρο και τον κινη
Πέθανε ξημερώματα μετά από εγκεφαλικό επεισόδιο στα 71 ο σπουδαίος τραγουδιστής και ηθοποιός
Ο Νίκος Δημητράτος αποτέλεσε μία ξεχωριστή παρουσία στον ελληνικό καλλιτεχνικό χώρο, καθώς κατάφερε να υπηρετήσει με ιδιαίτερο τρόπο τόσο το τραγούδι όσο και την υποκριτική.
Με χαρακτηριστική, εκφραστική φωνή, θεατρικές ικανότητες και έντονη σκηνική παρουσία, άφησε το δικό του αποτύπωμα στο ελληνικό τραγούδι, το θέατρο και τον κινηματογράφο. Σημαντικό κομμάτι της καλλιτεχνικής του πορείας ήταν η πολυετής συνεργασία του με τον σπουδαίο συνθέτη Σταύρο Ξαρχάκο.
Τα πρώτα χρόνια και η γνωριμία με τη μουσική
Ο Νίκος Δημητράτος γεννήθηκε στην Αθήνα στις 6 Μαρτίου 1942. Η πρώτη του επαφή με τη μουσική έγινε από πολύ μικρή ηλικία, μέσα από την εκκλησία.
Ως παιδί υπήρξε παπαδάκι στη Μητρόπολη Αθηνών, όπου σιγόψελνε και ήρθε σε επαφή με τη βυζαντινή μουσική. Η εμπειρία αυτή έπαιξε σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση της φωνητικής του παιδείας και στη συνέχεια τον οδήγησε σε συστηματικές σπουδές βυζαντινής μουσικής.
Περίπου στα 20 του χρόνια ξεκίνησε επαγγελματικά ως τραγουδιστής στις ιστορικές μπουάτ της Πλάκας. Ανάμεσα στους χώρους όπου εμφανίστηκε ήταν και η περίφημη «Κατακόμβη», η οποία αποτέλεσε σημείο αναφοράς για πολλούς καλλιτέχνες της εποχής του «Νέου Κύματος».
Εκεί τον άκουσε ο σκηνοθέτης Τάσος Πετρής, ο οποίος ξεχώρισε το ταλέντο του και τον ενθάρρυνε να ασχοληθεί παράλληλα και με την υποκριτική.
Οι σπουδές στο Θέατρο Τέχνης και τα πρώτα βήματα
Μετά την ολοκλήρωση της στρατιωτικής του θητείας, ο Δημητράτος αποφάσισε να δώσει εξετάσεις στο Θέατρο Τέχνης.
Από τους 58 υποψηφίους που πήραν μέρος στις εξετάσεις, ο Κάρολος Κουν επέλεξε μόλις δύο, με τον Νίκο Δημητράτο να είναι ένας από αυτούς.
Φοίτησε για δύο χρόνια στη σχολή του Θεάτρου Τέχνης, ωστόσο αναγκάστηκε να αποχωρήσει όταν έγινε γνωστό πως τα βράδια τραγουδούσε σε μπουάτ, προκειμένου να εξασφαλίζει τα προς το ζην.
Η θεατρική διαδρομή και το «Μεγάλο μας Τσίρκο»
Η επαγγελματική πορεία του στο θέατρο εξελίχθηκε μέσα σε μία ιδιαίτερα δύσκολη περίοδο για την Ελλάδα, στα χρόνια της δικτατορίας.
Το 1971 συμμετείχε στην παράσταση «Παραμύθι χωρίς όνομα» του Ιάκωβου Καμπανέλλη, με τον θίασο της «Νέας Πορείας».
Δύο χρόνια αργότερα, το 1973, συμμετείχε σε μία από τις πλέον χαρακτηριστικές θεατρικές παραστάσεις της μεταπολεμικής Ελλάδας, το «Μεγάλο μας Τσίρκο» του Ιάκωβου Καμπανέλλη, με τον θίασο της Τζένης Καρέζη και του Κώστα Καζάκου.
Η συγκεκριμένη παράσταση αποτέλεσε σύμβολο αντίστασης απέναντι στη χούντα και παράλληλα σηματοδότησε την έναρξη της μακρόχρονης συνεργασίας του Δημητράτου με τον Σταύρο Ξαρχάκο.
Στη συνέχεια συνεργάστηκε με σημαντικές προσωπικότητες του θεάτρου, μεταξύ των οποίων ο Γιώργος Μιχαλακόπουλος και ο σκηνοθέτης Μίνως Βολανάκης.
Παράλληλα, συμμετείχε στην παράσταση «Ματωμένος Γάμος» του Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα, στο θέατρο «Στοά». Εκεί δεν περιορίστηκε στην υποκριτική, καθώς ανέλαβε και τη σύνθεση της μουσικής της παράστασης.
Η παρουσία του σε θέατρο και τηλεόραση
Ο Νίκος Δημητράτος είχε σημαντική παρουσία και σε θεατρικές παραγωγές που παρουσιάστηκαν σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας.
Συνεργάστηκε με το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κοζάνης στην κωμωδία «Μιας Πεντάρας Νιάτα» των Πρετεντέρη και Γιαλαμά, ενώ συμμετείχε και σε παιδικές παραγωγές του Εθνικού Θεάτρου.
Μεταξύ αυτών ήταν η παράσταση «Η Χώρα των Πουλιών», βασισμένη στους «Όρνιθες» του Αριστοφάνη.
Παράλληλα, συμμετείχε σε τηλεοπτικές παραγωγές, μεταξύ άλλων στις θεατρικές παραστάσεις του «Θεάτρου της Δευτέρας» της ΕΡΤ, αλλά και σε αγαπημένα παιδικά προγράμματα του Νίκου Πιλάβιου.
Στην τηλεόραση εμφανίστηκε επίσης στις σειρές:
- «Οι Έμποροι των Εθνών»
- «Παράξενος Ταξιδιώτης»
- «Πυρ και Μανία»
- «Μη Φοβάσαι τη Φωτιά»
- «Στρας»
- «Τζιβαέρι»
- «Σημάδι του Έρωτα»
- «Ανατομία ενός Εγκλήματος»
Η παρουσία του στον ελληνικό κινηματογράφο
Ο Δημητράτος άφησε το αποτύπωμά του και στον ελληνικό κινηματογράφο.
Ιδιαίτερα σημαντική ήταν η συμμετοχή του στην πολυβραβευμένη ταινία «Ρεμπέτικο» του Κώστα Φέρρη, που κυκλοφόρησε το 1983. Στην ταινία εμφανίστηκε τόσο ως ηθοποιός όσο και ως τραγουδιστής.
Συμμετείχε ακόμη στις ταινίες:
- «Κλειστή Στροφή»
- «Η Εποχή των Δολοφόνων» του Νίκου Γραμματικού
- «Ο Τοίχος» του Στέλιου Παυλίδη
- «Σενάριο» του Ντίνου Μαυροειδή
- «Δικτάτωρ Καλεί Θανάση» του Πάνου Γλυκοφρύδη
Το 1991 τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Β΄ Ανδρικού Ρόλου για την ερμηνεία του στην ταινία «Άντε Γεια» του Γιώργου Τσεμπερόπουλου.
Η πορεία του στο τραγούδι και η συνεργασία με τον Ξαρχάκο
Η σχέση του Νίκου Δημητράτου με το τραγούδι ξεκίνησε από τις μπουάτ της Πλάκας, την περίοδο του Νέου Κύματος.
Ωστόσο, η καλλιτεχνική του ταυτότητα συνδέθηκε σε μεγάλο βαθμό με τη συνεργασία του με τον Σταύρο Ξαρχάκο. Η συνεργασία των δύο καλλιτεχνών δεν περιορίστηκε στις μουσικές εμφανίσεις, αλλά επεκτάθηκε στη δισκογραφία, το θέατρο και τον κινηματογράφο.
Ανάμεσα στις σημαντικότερες δισκογραφικές συμμετοχές του Νίκου Δημητράτου περιλαμβάνονται:
- «Το Μεγάλο μας Τσίρκο»
- «Νυν και Αεί»
- «Ενθύμιον ’76»
- «Ρεμπέτικο»
- «Εικόνες»
- «Ο Ήλιος ο Ηλιάτορας»
- «Καημοί της Αυλής»
- «Ανωτάτη Ζαμπετική»
- «Carte Postale»
- «Χωρίς Παρέα»
Ο Νίκος Δημητράτος παραμένει μία χαρακτηριστική μορφή μιας εποχής κατά την οποία το τραγούδι, το θέατρο και η κοινωνική έκφραση συνυπήρχαν δημιουργικά στη σκηνή.
Πηγή