Η 28η Οκτωβρίου είναι μια ημέρα που συνδυάζει εθνική μνήμη και θρησκευτική παράδοση για την Ελλάδα. Στην επέτειο του «ΟΧΙ» του 1940 προστίθεται η γιορτή της Αγίας Σκέπης της Παναγίας, αναδεικνύοντας τη σημασία της Θεοτόκου στην προστασία του ελληνικού λαού. Ας εξετάσουμε πώς έχει καθιερωθεί αυτή η εορτή και ποια είναι τα έθι
Για ποιο λόγο γιορτάζουμε σήμερα την Αγία Σκέπη της Παναγίας
Η 28η Οκτωβρίου αποτελεί διπλή επέτειο για την Ελλάδα, καθώς μαζί με το ιστορικό «ΟΧΙ» του 1940 τιμάται και η Αγία Σκέπη της Παναγίας. Πώς καθιερώθηκε η θρησκευτική εορτή τη συγκεκριμένη ημερομηνία και ποια παράδοση συνδέεται με την προστασία της Θεοτόκου.
Η 28η Οκτωβρίου είναι μια ημέρα με ιδιαίτερη σημασία τόσο για την ελληνική ιστορία όσο και για την Ορθόδοξη Εκκλησία. Εκτός από την εθνική επέτειο του «ΟΧΙ», που συνδέεται με την άρνηση της Ελλάδας να αποδεχθεί το ιταλικό τελεσίγραφο το 1940, η Εκκλησία τιμά την Αγία Σκέπη της Υπεραγίας Θεοτόκου.
Η συγκεκριμένη εορτή συνδέεται με την παράδοση της προστασίας που προσφέρει η Παναγία στους πιστούς, αλλά και με την ευγνωμοσύνη που εκφράζει η Εκκλησία για τη βοήθειά της στον αγώνα των Ελλήνων κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Τι συνέβη στις 28 Οκτωβρίου 1940
Στις 28 Οκτωβρίου 1940, η Ελλάδα έλαβε τελεσίγραφο από την Ιταλία, το οποίο επιδόθηκε μέσω του τότε Ιταλού πρέσβη στην Αθήνα. Η ιταλική πλευρά απαιτούσε την ελεύθερη διέλευση των στρατευμάτων της από την ελληνοαλβανική μεθόριο, προκειμένου να καταλάβει λιμάνια και αεροδρόμια που θα διευκόλυναν την προώθησή της προς την Αφρική.
Ο τότε πρωθυπουργός Ιωάννης Μεταξάς απέρριψε το τελεσίγραφο. Περίπου δύο ώρες αργότερα, οι ιταλικές δυνάμεις εισέβαλαν στην Ήπειρο, σηματοδοτώντας την έναρξη του ελληνοϊταλικού πολέμου.
Το «Έπος του Σαράντα» και η αντίσταση του ελληνικού στρατού αποτελούν μέχρι σήμερα βασικά στοιχεία της εθνικής επετείου, η οποία τιμάται κάθε χρόνο στις 28 Οκτωβρίου.
Η παράδοση πίσω από την Αγία Σκέπη της Παναγίας

Σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση, η καθιέρωση της εορτής της Αγίας Σκέπης συνδέεται με ένα θαυμαστό γεγονός στον ναό της Παναγίας των Βλαχερνών, στην Κωνσταντινούπολη.
Κατά τη διάρκεια μιας ολονύκτιας αγρυπνίας, ο Όσιος Ανδρέας και ο μαθητής του Επιφάνιος φέρεται να είδαν την Παναγία να εισέρχεται στον ναό, συνοδευόμενη από τον Ιωάννη τον Πρόδρομο, τον Ιωάννη τον Θεολόγο και πλήθος αγγέλων.
Όπως περιγράφεται στην παράδοση, μετά την προσευχή της η Θεοτόκος άπλωσε το ωμοφόριό της πάνω από τους πιστούς, συμβολίζοντας την προστασία και τη φροντίδα της προς αυτούς.
Το γεγονός αυτό συνδέθηκε με την πίστη ότι η Παναγία στέκεται στο πλευρό των ανθρώπων στις δύσκολες στιγμές και τους προστατεύει από κινδύνους και δοκιμασίες.
Γιατί η εορτή μεταφέρθηκε στις 28 Οκτωβρίου
Η Αγία Σκέπη εορταζόταν αρχικά την 1η Οκτωβρίου. Η Εκκλησία της Ελλάδος αποφάσισε, ωστόσο, να μεταφέρει τον εορτασμό στις 28 Οκτωβρίου, ώστε να συμπίπτει με την εθνική επέτειο.
Η απόφαση αυτή συνδέθηκε με την ευγνωμοσύνη προς την Παναγία για την προστασία που, σύμφωνα με την ορθόδοξη παράδοση, προσέφερε στους Έλληνες κατά τη διάρκεια του πολέμου του 1940.
Οι Έλληνες στρατιώτες επικαλούνταν τη βοήθειά της στις δυσκολίες του πολέμου, ζητώντας δύναμη και προστασία. Έτσι, η θρησκευτική εορτή συνδέθηκε με την ιστορική μνήμη και τον αγώνα για την ελευθερία της χώρας.
Πώς τιμάται η Αγία Σκέπη στους ναούς
Η Αγία Σκέπη συγκαταλέγεται στις σημαντικές θεομητορικές εορτές της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Η ονομασία της παραπέμπει στην προστασία και την πνευματική φροντίδα που, σύμφωνα με τη χριστιανική πίστη, προσφέρει η Θεοτόκος στους ανθρώπους.
Στην ορθόδοξη αγιογραφία, η Παναγία απεικονίζεται συχνά να κρατά ή να απλώνει ένα μεγάλο ύφασμα, το οποίο συμβολίζει τη σκέπη της πάνω από τους πιστούς.
Στις 28 Οκτωβρίου τελούνται πανηγυρικές θείες λειτουργίες και δοξολογίες στους ναούς της χώρας. Σε αρκετές περιοχές πραγματοποιούνται επίσης επιμνημόσυνες δεήσεις για όσους έχασαν τη ζωή τους στον πόλεμο του 1940.
Με αυτόν τον τρόπο, η ημέρα συνδυάζει τη θρησκευτική λατρεία με την ιστορική μνήμη, αποδίδοντας τιμή τόσο στην Παναγία όσο και στους ανθρώπους που αγωνίστηκαν για την ελευθερία της Ελλάδας.
Πηγή