Στην επικαιρότητα έρχεται μια δήλωση που προκαλεί αίσθηση από τον γνωστό Έλληνα καλλιτέχνη Γιώργο Δούκα. Σε συνέντευξή του, ο Δούκας αναφέρεται στην αντιπαλότητα του με τον Γιώργο Μαζωνάκη, αποκαλύπτοντας ότι η σχέση τους υπήρξε πάντα τεταμένη, παρά τον θάνατο του τελευταίου. Η τοποθέτησή του εγείρει ερωτήματα σχετικά με την
Σοκ με δήλωση γνωστού Έλληνα: «Ο Μαζωνάκης κι εγώ αντιπαθήσαμε ο ένας τον άλλον από την πρώτη μέρα! Δεν είχαμε ποτέ καλή σχέση! Δεν με συμπαθούσε και δεν τον συμπαθούσα. Αυτό δεν σημαίνει ότι ο θάνατός του με έκανε να χαρώ»
Σε μια αποκαλυπτική συνέντευξη με αφορμή το νέο του βιβλίο «ΙΧΩΡ: Το αίμα των θεών», ο Γιώργος Δούκας μίλησε για την πορεία του από τις νυχτερινές πίστες στη συγγραφή, αλλά και για τη σχέση του με τον Γιώργο Μαζωνάκη. Όπως αποκάλυψε, οι δυο τους δεν συμπάθησαν ποτέ ο ένας τον άλλον, ενώ εξέφρασε τη διαφωνία του με την εξιδανίκευση ανθρώπων μετά τον θάνατό τους.
Ο Γιώργος Δούκας, ο οποίος έγινε γνωστός ως τραγουδιστής τη δεκαετία του 1990 και πλέον ασχολείται με τη συγγραφή, παραχώρησε συνέντευξη στην εφημερίδα Espresso και στον Ηλία Μαραβέγια. Μεταξύ άλλων, αναφέρθηκε στο νέο του βιβλίο, στις σημαντικές στιγμές της επαγγελματικής του διαδρομής, αλλά και σε προσωπικές εμπειρίες που τον σημάδεψαν.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχαν οι αναφορές του στον Γιώργο Μαζωνάκη, με τον οποίο, όπως ξεκαθάρισε, δεν διατηρούσε καλή σχέση από την πρώτη τους συνάντηση στις αρχές της δεκαετίας του 1990.
Η σχέση του με τον Γιώργο Μαζωνάκη και η κριτική για την «αγιοποίηση» μετά θάνατον
Ερωτηθείς για τον Γιώργο Μαζωνάκη και το κύμα αγάπης που ακολούθησε τον θάνατό του, ο Γιώργος Δούκας μίλησε ανοιχτά για την προσωπική τους σχέση, τονίζοντας πως η αμοιβαία αντιπάθεια υπήρχε από την πρώτη στιγμή που γνωρίστηκαν.
«Ο Γιώργος Μαζωνάκης κι εγώ αντιπαθήσαμε ο ένας τον άλλον από την πρώτη μέρα που συναντηθήκαμε, στις αρχές της δεκαετίας του ’90. Δεν είχαμε ποτέ καλή σχέση, ούτε συνεργαστήκαμε. Δεν με συμπαθούσε και δεν τον συμπαθούσα», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Ωστόσο, διευκρίνισε ότι η συγκεκριμένη προσωπική αντιπαράθεση δεν σημαίνει πως αισθάνθηκε ικανοποίηση για τον θάνατο του συναδέλφου του.
«Αυτό, βέβαια, δεν σημαίνει ότι ο θάνατός του ήταν κάτι που με έκανε να χαρώ. Προς Θεού! Όχι, δεν του άξιζε αυτό», σημείωσε.
Ο Γιώργος Δούκας στάθηκε, παράλληλα, σε αυτό που χαρακτήρισε ως «αγιοποίηση» μετά θάνατον, εκφράζοντας τη διαφωνία του με τη στάση ανθρώπων που, όπως υποστήριξε, προηγουμένως κατηγορούσαν τον τραγουδιστή και στη συνέχεια άλλαξαν τη στάση τους.
«Ωστόσο, η αγιοποίηση μετά θάνατον από ανθρώπους που προηγουμένως τον κατηγορούσαν δεν είναι κάτι που με βρίσκει σύμφωνο», δήλωσε.
Η αναγνώριση της καλλιτεχνικής αξίας του Μαζωνάκη
Παρά την έλλειψη προσωπικής συμπάθειας, ο Γιώργος Δούκας ξεκαθάρισε ότι αναγνώριζε την αξία των τραγουδιών του Γιώργου Μαζωνάκη. Όπως εξήγησε, μάλιστα, ερμήνευε τραγούδια του στα δικά του προγράμματα, καθώς ήταν δημοφιλή στο κοινό.
«Το γεγονός ότι δεν συμπαθούσα τον Γιώργο Μαζωνάκη δεν σημαίνει ότι δεν αναγνώριζα την αξία των τραγουδιών του. Στα προγράμματά μου τα ερμήνευα επειδή άρεσαν στον κόσμο. Ήξερα να διαχωρίζω τον καλλιτέχνη και το έργο του από την προσωπική μου σχέση μαζί του», ανέφερε.
Στη συνέχεια, επανέλαβε την αντίθεσή του στην αντίληψη ότι ο θάνατος ενός ανθρώπου θα πρέπει να οδηγεί αυτομάτως στη συγχώρεση ή στην αποσιώπηση όσων είχαν προηγηθεί.
«Όμως ο σκοπός δεν αγιάζει τα μέσα. Όταν φεύγει ένας άνθρωπος από τη ζωή, δεν πρέπει να συμπεριφερόμαστε έτσι», υπογράμμισε.
Η δύσκολη σχέση με τον πατέρα του και η άρνηση της συγχώρεσης
Στη συνέντευξή του, ο Γιώργος Δούκας συνέδεσε τις απόψεις του για τη μεταθανάτια συγχώρεση με τις δικές του προσωπικές εμπειρίες και, ειδικότερα, με τη σχέση που είχε με τον πατέρα του.
Όπως αποκάλυψε, έχει μιλήσει δημόσια για τον πατέρα του, τον οποίο χαρακτήρισε έναν από τους χειρότερους ανθρώπους που γνώρισε στη ζωή του, τονίζοντας ότι δεν τον συγχώρεσε ποτέ.
«Το ίδιο είχε συμβεί και με τον πατέρα μου. Έχω μιλήσει δημόσια γι’ αυτόν, λέγοντας ότι ήταν ένας από τους χειρότερους ανθρώπους που γνώρισα στη ζωή μου. Δεν τον συγχώρεσα ποτέ», ανέφερε.
Ο ίδιος εξέφρασε την ενόχλησή του για την κοινωνική αντίληψη σύμφωνα με την οποία ο θάνατος ενός ανθρώπου θα πρέπει να οδηγεί στην άφεση όλων των προηγούμενων πράξεών του.
«Βρισκόμαστε σε ένα μεταίχμιο του πολιτισμού που με εκνευρίζει πραγματικά, τόσο ως άνθρωπο όσο και ως καλλιτέχνη. Γιατί όταν κάποιος πεθαίνει, πρέπει να του συγχωρούνται όλα; Με βασάνιζες όσο ήσουν στη ζωή και τώρα πρέπει εγώ να σε συγχωρήσω; Δεν το δέχομαι αυτό για κανέναν: ούτε για τον πατέρα μου», κατέληξε.
Το νέο βιβλίο «ΙΧΩΡ: Το αίμα των θεών» και η πιθανή θεατρική μεταφορά
Με αφορμή την παρουσίαση του νέου του βιβλίου, ο Γιώργος Δούκας ρωτήθηκε και για το ενδεχόμενο θεατρικής μεταφοράς του «ΙΧΩΡ», με τη Μαρία Τζομπανάκη και τον Βασίλη Μπισμπίκη να έχουν διαβάσει αποσπάσματα κατά την παρουσίαση στο Μουσείο της Ακρόπολης.
Ο συγγραφέας δήλωσε ότι θα μπορούσε να φανταστεί τους δύο ηθοποιούς σε μια τέτοια παραγωγή, διευκρινίζοντας, ωστόσο, πως οι τελικές επιλογές γίνονται συνήθως από την εταιρεία παραγωγής που αναλαμβάνει το έργο.
Παράλληλα, αναφέρθηκε στην Πέμη Ζούνη, η οποία τον στήριξε στην προσπάθειά του να μετατρέψει το βιβλίο σε θεατρικό κείμενο.
Όπως είπε, η ηθοποιός και σκηνοθέτρια στάθηκε δίπλα του τόσο ως φίλη όσο και ως δασκάλα, προσφέροντάς του σημαντική βοήθεια στη συγκεκριμένη διαδικασία.
Η γνωριμία με την Πέμη Ζούνη και η πίστη στη μοίρα
Μιλώντας για το πώς ήρθαν πιο κοντά, ο Γιώργος Δούκας εξήγησε ότι κινούνταν στους ίδιους κοινωνικούς κύκλους και συναντιούνταν στα ίδια μέρη, χωρίς αρχικά να έχουν στενή σχέση.
«Είναι αυτό που λέμε: “Το σύμπαν ξέρει”», ανέφερε, προσθέτοντας ότι η ουσιαστική τους προσέγγιση ήρθε όταν προέκυψε η ανάγκη για συνεργασία.
Ο ίδιος δήλωσε ότι πιστεύει στη μοίρα και θεωρεί πως τα γεγονότα είναι προδιαγεγραμμένα. Όπως εξήγησε, η συγκεκριμένη αντίληψη αποτελεί βασικό άξονα τόσο στο «ΙΧΩΡ» όσο και στο έργο του «Κοραμά».
Παράλληλα, σημείωσε ότι ως συγγραφέας περιστρέφεται γύρω από το θείο, την ύπαρξη μιας ανώτερης δύναμης και την ενέργεια, αλλά και γύρω από το θείο στοιχείο που, κατά την άποψή του, μπορεί να υπάρχει μέσα στον άνθρωπο.
«Είμαστε προέκτασή του! Θεός υπάρχει όταν κάποιος τον δοξάζει και τον εξυμνεί», δήλωσε χαρακτηριστικά.
Από τις νυχτερινές πίστες στη συγγραφή
Ο Γιώργος Δούκας ρωτήθηκε, επίσης, αν νοσταλγεί την περίοδο κατά την οποία εργαζόταν ως τραγουδιστής. Η απάντησή του ήταν αρνητική, καθώς, όπως εξήγησε, εκείνη η εποχή αποτελεί πλέον μια μακρινή ανάμνηση που τον βοήθησε να καταλάβει καλύτερα τον εαυτό του.
Παρότι δεν μετανιώνει για τη διαδρομή του, αναγνώρισε ότι τα λάθη του συνέβαλαν στο να φτάσει στη σημερινή του θέση και να στραφεί στη συγγραφή, την οποία χαρακτήρισε ως κάτι που πηγάζει από μέσα του.
Ανατρέχοντας στα νεανικά του χρόνια, αποκάλυψε ότι μεγάλωσε στην Κύπρο και έφυγε από το πατρικό του σπίτι σε ηλικία 15 ετών, όταν ο πατέρας του τον έδιωξε. Τότε ξεκίνησε να τραγουδά για να εξασφαλίσει τα προς το ζην.
Αφού ολοκλήρωσε το σχολείο, ήρθε στην Ελλάδα και εντάχθηκε σε μεγάλα νυχτερινά σχήματα, συνεργαζόμενος με σημαντικά ονόματα του καλλιτεχνικού χώρου.
Όπως εξήγησε, το απαιτητικό πρόγραμμα εργασίας του, με έξι και πολλές φορές επτά ημέρες δουλειάς την εβδομάδα, αποτέλεσε πηγή εμπειριών που αργότερα αποτυπώθηκαν στη συγγραφική του πορεία.
«Η νύχτα ήταν για μένα η εφηβεία μου, και η ωρίμανσή μου ήρθε πολύ αργότερα», ανέφερε, αποκαλύπτοντας ότι, παρά την επαγγελματική του πορεία στο τραγούδι, το κρυφό του όνειρο ήταν πάντα να ασχοληθεί με τη συγγραφή.
Πηγή