Σημαντικές αλλαγές στην πολιτική στάθμευσης εισάγονται, καθώς οι αρχές θέτουν τέλος στις αυθαίρετες δεσμεύσεις θέσεων πάρκινγκ. Οι πολίτες που χρησιμοποιούν αντικείμενα όπως καρέκλες ή γλάστρες για να κρατούν θέσεις θα αντιμετωπίζουν αυστηρά πρόστιμα, που κυμαίνονται από 350 έως 1.500 ευρώ, ανάλογα με τη σοβαρότητα της παράβασης. Η νέα νομοθεσία στοχεύ
Τέλος στο «κράτημα» θέσης πάρκινγκ – Το μεγάλο πρόστιμο
Τέλος στο «κράτημα» θέσης πάρκινγκ – Το πρόστιμο για όσους βάζουν καρέκλες, κώνους και γλάστρες
Μια καρέκλα μπροστά από την πολυκατοικία, δύο κώνοι έξω από ένα κατάστημα ή μια γλάστρα στην άκρη του δρόμου μπορεί να φαίνονται ως μια εύκολη λύση για την εξασφάλιση θέσης στάθμευσης. Ωστόσο, η αυθαίρετη δέσμευση χώρου στο οδόστρωμα απαγορεύεται και μπορεί να κοστίσει ακριβά.
Το πρόστιμο αρχίζει από τα 350 ευρώ και φτάνει στα 1.500 ευρώ. Το ποσό εξαρτάται από την παράβαση που έχει γίνει και αν ο παραβάτης είναι υπότροπος.
Η έλλειψη διαθέσιμων θέσεων, ιδιαίτερα στις πυκνοκατοικημένες γειτονιές, δεν παρέχει δικαίωμα αποκλειστικής χρήσης του δημόσιου χώρου. Το γεγονός ότι κάποιος κατοικεί ή διατηρεί επιχείρηση μπροστά από ένα συγκεκριμένο σημείο δεν σημαίνει ότι μπορεί να το μετατρέψει σε προσωπικό πάρκινγκ, αποκλείοντας τους υπόλοιπους οδηγούς.
Η σχετική απαγόρευση περιλαμβάνεται στο άρθρο 52 του νόμου 5209/2025. Η διάταξη καλύπτει τόσο την προσωρινή όσο και τη διαρκή κατάληψη του οδοστρώματος, ιδιαίτερα όταν εμποδίζεται η κυκλοφορία, η επιτρεπόμενη στάση ή στάθμευση οχημάτων ή περιορίζεται η ορατότητα των χρηστών του δρόμου. Επομένως, το επιχείρημα ότι ένα αντικείμενο τοποθετήθηκε «μόνο για λίγα λεπτά» δεν δημιουργεί από μόνο του εξαίρεση.
Στην πράξη, αυτό αφορά αντικείμενα που χρησιμοποιούνται για να παραμένει ελεύθερος ένας χώρος μέχρι να επιστρέψει συγκεκριμένο αυτοκίνητο. Καρέκλες, τελάρα, κάδοι, αυτοσχέδια στηρίγματα και κώνοι μπορούν να λειτουργούν ως τέτοια εμπόδια. Το κρίσιμο στοιχείο είναι η αυθαίρετη κατάληψη του δρόμου και η παρεμπόδιση της νόμιμης χρήσης του, ανεξάρτητα από την αξία ή το μέγεθος του αντικειμένου.
Το ύψος της κύρωσης προκύπτει από τον συνδυασμό δύο διατάξεων. Το άρθρο 52 κατατάσσει τις παραβάσεις του στην κατηγορία Ε3-Α και το άρθρο 108 ορίζει για αυτήν διοικητικό πρόστιμο 350 ευρώ. Η συγκεκριμένη υποκατηγορία προβλέπει χρηματική κύρωση, χωρίς να συνοδεύεται αυτομάτως από αφαίρεση διπλώματος. Συνεπώς, χρειάζεται προσοχή όταν παρουσιάζονται διαφορετικά ποσά ή πρόσθετες ποινές ως γενικός κανόνας για κάθε περίπτωση «κρατήματος» θέσης.
Υπάρχουν, πάντως, περιπτώσεις στις οποίες επιτρέπεται η προσωρινή κατάληψη τμήματος οδού. Αυτό μπορεί να συμβεί υπό τις προϋποθέσεις του νόμου, σε έκτακτες περιστάσεις ή σε ζώνες μικρής κυκλοφορίας, εφόσον υπάρχει επαρκής χώρος. Απαιτείται άδεια από τον αρμόδιο δήμο ή, στις χερσαίες ζώνες λιμένων, από τον αρμόδιο φορέα διοίκησης και εκμετάλλευσης λιμένα, μετά τη σύμφωνη γνώμη της αντίστοιχης αστυνομικής ή λιμενικής αρχής.
Η άδεια αυτή δεν υποκαθίσταται από μια προφορική συνεννόηση μεταξύ γειτόνων ή από την πρωτοβουλία ενός επαγγελματία. Επιπλέον, όταν η κατάληψη επιτρέπεται, ο υπεύθυνος οφείλει να φροντίζει για την προβλεπόμενη σήμανση. Ο ίδιος νόμος προβλέπει μέτρα προστασίας των πεζών όταν οικοδομικές εργασίες καταλαμβάνουν ολόκληρο το πεζοδρόμιο, ώστε η διέλευσή τους να παραμένει ασφαλής.
Για έναν οδηγό που εντοπίζει μια θέση αποκλεισμένη με αντικείμενα, η πρακτική επιλογή είναι να απευθυνθεί στην αρμόδια αστυνομική ή δημοτική υπηρεσία και να ζητήσει έλεγχο. Η ακριβής διεύθυνση, η περιγραφή του εμποδίου και η ενημέρωση για το αν το περιστατικό επαναλαμβάνεται βοηθούν στην εξέταση της αναφοράς. Η διαπίστωση της παράβασης και η επιβολή κυρώσεων αποτελούν αρμοδιότητα των ελεγκτικών οργάνων.
Η αποφυγή αντιπαράθεσης έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς μια διαφωνία για λίγα μέτρα οδοστρώματος μπορεί εύκολα να προκαλέσει ένταση. Αν υπάρχει αμφιβολία για τη νομιμότητα μιας δέσμευσης, ο έλεγχος της σχετικής άδειας από την αρμόδια αρχή είναι πιο χρήσιμος από τις αλληλοκατηγορίες μεταξύ οδηγών και κατοίκων.
Η αναζήτηση πάρκινγκ παραμένει καθημερινή δυσκολία, όμως η λύση δεν μπορεί να είναι η αυθαίρετη κατανομή του δρόμου σε «δικές μας» θέσεις. Οι διαθέσιμοι χώροι χρησιμοποιούνται σύμφωνα με τη νόμιμη σήμανση και τους ισχύοντες περιορισμούς. Μια καρέκλα ή ένας κώνος δεν κατοχυρώνει προτεραιότητα· μπορεί, αντίθετα, να οδηγήσει σε πρόστιμο.
Πηγή