Η σύνδεση μεταξύ γιαγιάδων και εγγονιών φαίνεται να έχει βαθύτερα επιστημονικά θεμέλια από ό,τι αρχικά θεωρείται. Νευροεπιστημονικές μελέτες αποκαλύπτουν ότι η αλληλεπίδραση με τα εγγόνια προκαλεί περισσότερη χαρά και ικανοποίηση στις γιαγιάδες, σε σύγκριση με την επαφή τους με τα παιδιά τους. Αυτό το φαινόμενο υποδεικνύει τη μοναδική ψυχολογική δυνα
Γιατί οι γιαγιάδες νιώθουν μεγαλύτερη χαρά όταν έρχονται σε επαφή με τα εγγόνια τους, παρά με τα παιδιά τους
Σύμφωνα με επιστημονικές μελέτες, ο εγκέφαλος των γιαγιάδων φαίνεται πως αντιδρά διαφορετικά όταν έρχονται σε επαφή με τα εγγόνια τους σε σύγκριση με τα δικά τους παιδιά, εξηγώντας γιατί η επαφή αυτή προσφέρει τόσο έντονη χαρά και συναισθηματική πληρότητα.
Τι δείχνουν τα νευροεπιστημονικά δεδομένα
Σε σχετική μελέτη που πραγματοποιήθηκε από ερευνητική ομάδα με επικεφαλής τον καθηγητή ανθρωπολογίας Τζέημς Ρίλινγκ στο Πανεπιστήμιο Έμορι και δημοσιεύθηκε στο Proceedings of the Royal Society B, μελετήθηκε η εγκεφαλική δραστηριότητα γιαγιάδων μέσω λειτουργικής μαγνητικής τομογραφίας (fMRI).
Όταν οι γυναίκες παρατηρούσαν φωτογραφίες των εγγονιών τους, οι περιοχές του εγκεφάλου που σχετίζονται με τη συναισθηματική ενσυναίσθηση και την επιβράβευση (νευρωνικά κυκλώματα χαράς) ενεργοποιούνταν εντονότερα απ’ ό,τι όταν έβλεπαν φωτογραφίες των ενήλικων παιδιών τους.
Οι βασικοί λόγοι πίσω από αυτό το συναίσθημα
Απαλλαγή από την πίεση της ανατροφής: Ως γιαγιάδες, οι γυναίκες απολαμβάνουν τα «θετικά» της παιδικής ηλικίας (παιχνίδι, αγάπη, φροντίδα) χωρίς το άγχος, την καθημερινή πειθαρχία, τα όρια και τις ευθύνες της βασικής διαπαιδαγώγησης που είχαν ως μητέρες.
Βιολογική προδιάθεση: Η εξέλιξη έχει προικίσει τον ανθρώπινο εγκέφαλο με μηχανισμούς που κάνουν τα χαρακτηριστικά των παιδιών και των νηπίων (χαμόγελο, εκφράσεις) ακαταμάχητα, ενεργοποιώντας άμεσα τα κέντρα επιβράβευσης.
Ποιότητα χρόνου: Ο χρόνος που περνούν με τα εγγόνια είναι συνήθως πιο χαλαρός και ποιοτικός, προσφέροντας καθαρή χαρά και αναζωογόνηση.
Πηγή